Game of Thrones veroverde om vele redenen de wereld stormenderhand, maar een van de grootste sterke punten van de show waren de schurken. George RR Martin creëerde werkelijk verachtelijke tegenstanders; Joffrey Baratheon beveelt de executie van Ned Stark, dwingt Sansa om naar het afgehakte hoofd van haar vader te kijken en vermoordt Ros later voor zijn eigen vermaak met een kruisboog. Toch slaagt Ramsay Bolton er op de een of andere manier in om nog erger te zijn, door Theon psychologisch te vernietigen en Sansa aan een nieuw gruwelijk huwelijk te onderwerpen. Zelfs personages die geen eenvoudige schurken zijn, begaan wreedheden als de macht op het spel staat.
Cersei Lannister is misschien wel het beste voorbeeld omdat ze jarenlang iedereen manipuleert, bedreigt en vermoordt die tussen haar en de ijzeren troon staat. Walder Frey schendt ook op schokkende wijze een van de heiligste gebruiken van Westeros door Robb Stark, Catelyn en hun strijdkrachten tijdens de Rode Bruiloft af te slachten. Dit alles om te zeggen: Game of Thrones heeft grote schurken, maar deze vijf grote fantasieshows maken de lat duidelijk om hun tegenstanders nog angstaanjagender, ingewikkelder of gedenkwaardiger te maken.
The Darkling van Shadow en Bone
Generaal Kirigan lijkt in eerste instantie precies de persoon die Alina Starkov nodig heeft in Shadow and Bone. Beter bekend als The Darkling, hij is krachtig, charismatisch en schijnbaar vastbesloten om een betere toekomst voor Grisha te creëren, maar de waarheid achter zijn façade maakt zijn relatie met Alina echt behoorlijk verontrustend.
De Duisterling doodt het hert dat Alina had willen sparen, zet haar gevangen en laat een deel van het gewei fysiek in haar sleutelbeen inbedden, waardoor hij haar kracht kan controleren via de bijbehorende versterker in zijn hand. Hij probeert niet alleen de Sun Summoner te gebruiken; hij ontneemt haar autonomie zodat hij haar in een wapen kan veranderen. Joffrey's gruwelijke behandeling van Sansa is op dezelfde manier opgebouwd rond een machtige man die iemand kwelt die niet gemakkelijk aan hem kan ontsnappen, maar The Darkling is misschien wel de effectievere fantasieschurk omdat Alina ooit een reden had om hem te vertrouwen.
Zijn grootste gruweldaad vindt plaats op een schaal die Joffrey nooit aankan: Kirigan gebruikt Alina's gestolen kracht om de Shadow Fold boven Novokribirsk uit te breiden en de mensen ervan te veroordelen tot de Volcra om te demonstreren wat zijn nieuwe wapen kan doen. Het feit dat hij uiteindelijk gelooft dat zijn acties de Grisha kunnen beschermen, maakt hem ingewikkelder dan een sadist als Joffrey of Ramsay, zonder dat wat hij doet minder gruwelijk wordt.
De Skeksis in The Dark Crystal: Age of Resistance
Joffrey en Ramsay vinden het leuk om mensen pijn te doen, maar zelfs zij kunnen gestoord zijn door wat de Skeksis met de Gelfling doen in The Dark Crystal: Age of Resistance. Nadat ze het vermogen van het Kristal om hen te verjongen hebben uitgeput, ontdekken de Skeksis dat ze letterlijk de levensessentie uit andere wezens kunnen zuigen en deze kunnen consumeren om hun eigen leven te verlengen. Mira wordt hun eerste Gelfling-slachtoffer, waarbij Rian wordt gedwongen toe te kijken hoe de machine haar essentie leegzuigt en de Skeksis geleidelijk opeten wat er nog van haar over is. Natuurlijk zijn ze niet geschokt door hun ontdekking, maar beginnen ze meteen na te denken over hoeveel Gelfling ze kunnen oogsten.
De slechterik van de Skeksis beperkt zich niet tot één kwaadaardig persoon die op de ijzeren troon zit. Ze hebben een hele samenleving rond een leugen opgebouwd, waarbij ze zich voordoen als welwillende beschermers terwijl ze de mensen uitbuiten die hen aanbidden. Wanneer de Gelfling de waarheid ontdekken, vermoordt SkekVar All-Maudra Mayrin, laten de Skeksis de pretentie varen dat ze ooit om hun onderdanen gaven, en gaat hun campagne uiteindelijk richting de poging tot uitroeiing van Gelfling. Cersei Lannister vernietigt de Sept omdat het elimineren van haar vijanden haar onmiddellijke politieke crisis oplost; de Skeksis zijn bereid een heel volk uit te roeien, simpelweg om hun eigen macht en onsterfelijkheid te behouden. Hun groteske uiterlijk maakt het alleen maar moeilijker om ze te vergeten.
The Lord of the Rings: De ringen van Power's Sauron
Fantasieshows met schurken die Game of Thrones overtreffen 1
Als twee van de grootste fantasyfranchises zijn Game of Thrones en The Lord of the Rings vaak met elkaar vergeleken, maar The Rings of Power heeft de lat hoger gelegd als het om de slechterik gaat. The Rings of Power maakt Sauron aanzienlijk verontrustender dan een conventionele Dark Lord vanwege hoe effectief hij mensen kan laten deelnemen aan hun eigen vernietiging. Zijn manipulatie van Celebrimbor in seizoen 2 bewijst dit perfect; Sauron verschijnt als Annatar en exploiteert de ambitie van de legendarische smid, isoleert hem en creëert zelfs de illusie waardoor Celebrimbor denkt dat Eregion vredig is terwijl het daadwerkelijk wordt aangevallen. Ondertussen dwingt hij Celebrimbor om de Rings of Power af te maken die Sauron zo hard nodig heeft.
Cersei is een van de grootste manipulatoren van Game of Thrones, maar haar plannen zijn vaak afhankelijk van bedreigingen, politieke invloed en overweldigend geweld. Sauron is veel verraderlijker omdat hij Celebrimbor laat twijfelen aan zijn eigen perceptie van de werkelijkheid. Zodra Celebrimbor hem eindelijk doorziet, schiet Sauron herhaaldelijk de Elf neer met pijlen, probeert hij erachter te komen waar de Negen Ringen verborgen zijn en doodt hem uiteindelijk met een speer. Vervolgens zet hij Adar's eigen Orks tegen hun eigen leider op, wat leidt tot Adars brute dood. Joffrey kan iemands dood bevelen, en Cersei kan dit vanuit de schaduw bewerkstelligen, maar Sauron overtuigt mensen herhaaldelijk om te helpen bij het bouwen van het wapen dat hen uiteindelijk zal doden.
Het Rad van Tijd
Ismaël in Het Rad des Tijds
Het Rad des Tijds heeft een voordeel dat steeds duidelijker wordt naarmate de show vordert: er wacht niet slechts één angstaanjagende slechterik op Rand Al'Thor; er zijn er meerdere. Ishamael besteedt een groot deel van het vroege verhaal aan het manipuleren van gebeurtenissen vanuit de schaduw, terwijl Lanfear enorme bovennatuurlijke kracht combineert met een diep persoonlijke obsessie met Rand.
Ze kan dromen binnendringen, mensen manipuleren en bijna iedereen afslachten die haar in de weg durft te staan en wat ze wil. Toch heeft zelfs zij een reden om bang te zijn voor wat er gebeurt als de rest van de Forsaken begint terug te keren. De schurken van het Wheel of Time zijn zo'n effectief alternatief voor de antagonisten van Game of Thrones. Joffrey is angstaanjagend omdat hij de kroon heeft, Ramsay omdat hij bijna geen morele grenzen kent, en Cersei omdat ze genoeg politieke macht heeft verzameld om haar vijanden te vernietigen. De Forsaken kunnen beangstigend zijn voordat ze ook maar iets van die dingen hebben.
Het zijn legendarische channelers die een ander tijdperk hebben overleefd, maar ze hebben ook rivaliteit, verlangens en ego's die hen ervan weerhouden om verwisselbare dienaren van de Duistere te worden. Ishamael geeft zelfs de rest van The Forsaken vrij voordat hij wordt verslagen, waardoor Lanfear ontdekt dat bedreigingen, waaronder Moghedien, nu gratis zijn. Game of Thrones ruilt doorgaans het ene menselijke monster in voor het andere, maar The Wheel of Time dwingt zijn helden rekening te houden met het feit dat de slechterik waar ze bang voor zijn slechts één lid is van een veel gevaarlijkere groep.
Buffy de vampierdoder
Game of Thrones heeft talloze iconische schurken, maar Buffy the Vampire Slayer heeft zijn hele identiteit opgebouwd rond het creëren van elk seizoen een andere grote antagonist. De Meester vermoordt Buffy tijdens hun eerste confrontatie, burgemeester Wilkins is van plan Sunnydale-studenten op te offeren als onderdeel van zijn Hemelvaart, Glory steelt het gezond verstand van mensen terwijl ze op zoek zijn naar de sleutel, en Willow wordt uiteindelijk zelf een bedreiging na de moord op Tara. Buffy heeft nooit de luxe om twee keer tegen hetzelfde kwaad te vechten, en sommige van Buffy's beste schurken vallen op omdat ze ooit aan de andere kant stonden, zoals Angelus.
Joffrey die Sansa kwelt is gruwelijk, vooral omdat hij ooit haar echtgenoot had moeten worden, maar Sansa realiseert zich uiteindelijk dat de jongen waar ze van droomde nooit echt heeft bestaan. Buffy heeft echt van Angel gehouden, hem vertrouwd en gezien hoe hij zijn leven voor haar riskeerde voordat hij zijn ziel verloor en hem in Angelus veranderde. Hij gaat veel verder dan proberen Buffy te vermoorden door iedereen om haar heen aan te vallen, Jenny Calendar te vermoorden, Jenny's lichaam in bed achter te laten zodat Giles het kan vinden, en later Giles te martelen voor informatie. Dat vermogen om slechterik zo persoonlijk te maken, is waar Buffy het voordeel heeft. De beste schurken weten precies van wie Buffy het meest houdt, wat haar pijn zal doen en hoe ze schade kunnen achterlaten, zelfs als ze wint.
