Nintendo Entertainment System (NES) jest często wspominany ze względu na błyskotliwe postacie, zapadające w pamięć melodie i listę najbardziej wpływowych tytułów w historii gier. Jednak po bliższym przyjrzeniu się wiele z tych ukochanych klasyków kryje w sobie naprawdę niepokojące narracje. Za ich żywą grafiką kryją się zdziesiątkowane społeczeństwa, wątki motywowane zemstą i groźne zagrożenia, które z łatwością mogłyby pasować do horroru. Te ponure warstwy mogą prześlizgnąć się obok gracza, zwłaszcza gdy nacisk położony jest na przejście kolejnego, trudnego poziomu.
Myślę, że właśnie to sprawia, że ponowne odwiedzanie gier na NES-a jest tak skomplikowane. Twórcy mieli wąski zestaw narzędzi do opowiadania historii, zwykle pozostawiając graczom wydedukowanie fabuły poprzez zwięzłe dialogi, wskazówki środowiskowe i okazjonalne przerywniki filmowe. Niektóre tytuły zaskakująco wyraźnie mówiły o mrocznych motywach, podczas gdy inne polegały na wyobraźni gracza, aby wypełnić najbardziej ponure szczegóły. Poniższe klasyki NES to doskonałe przykłady gier, których mroczne aspekty zasługują na świeży wygląd.
Początki związane z ziemią (matka)
Giygas ma zaskakująco tragiczny związek z bohaterem
Na pozór EarthBound Beginnings jawi się jako zachwycająca podróż, w której młodzi bohaterowie poruszają się po dziwacznym otoczeniu, jednak jej narracja przybiera zaskakująco mroczny obrót. Fabuła rozpoczyna się niewyjaśnionym zniknięciem pary, George'a i Marii, zanim odkryją prawdę, że zostali porwani przez istoty pozaziemskie. Ostatecznie Maria zostaje odpowiedzialna za wychowanie Giygasa, istoty stwarzającej egzystencjalne zagrożenie dla ludzkości, tworzącej prawdziwe matczyne połączenie z potworem.
Zrozumienie głębi ich więzi sprawia, że kulminacyjna bitwa staje się szczególnie przejmująca. Giygas posiada tak ogromną moc, że standardowe taktyki walki nie są w stanie go powalić, przez co dzieci zamiast tego śpiewają kołysankę Marii. Zalew wspomnień zalewa stworzenie, zmuszając go do wycofania się, przekształcając to, co mogło być zwykłym spotkaniem z bossem, w jedno z najbardziej bolesnych doświadczeń na NES-ie.
Legenda Zeldy
Hyrule to już królestwo w ruinie
zrzut ekranu z ziemskiego Nesa
Podczas gdy oryginał *The Legend of Zelda* jest często wspominany jako pełna życia podróż pełna sekretów i ekscytujących odkryć, samo królestwo Hyrule jest w strasznym stanie. Ganon rozpoczął inwazję, Księżniczka Zelda została wzięta do niewoli, a Triforce of Wisdom zostało podzielone i ukryte w niebezpiecznych lochach. Większość mieszkańców, których spotyka Link, ukrywa się w jaskiniach lub innych odosobnionych miejscach.
Szczególnie niepokojący jest dla mnie brak uznania w grze za powszechne zniszczenia. Link przemierza lasy pełne potworów, cmentarzy i odludnych terenów, praktycznie bez oznak, że w pobliżu toczy się codzienne życie. Choć tytuł zachęca graczy do wypełnienia luk, Hyrule w niczym nie przypomina kwitnącej krainy.
Zelda 2: Przygoda Linka
Wyznawcy Ganona chcą użyć krwi Linka, aby go wskrzesić
zrzut ekranu z ziemskiego Nesa
Chociaż *Zelda II: The Adventure of Link* jest powszechnie znana ze swoich trudnych wyzwań i charakterystycznej mechaniki przewijania bocznego, jej narracja jest zaskakująco mroczna. Pomimo zwycięstwa Linka nad Ganonem w poprzedniej części, lojaliści złoczyńcy nadal chcą go wskrzesić. Ich plan zakłada zamordowanie Linka i użycie jego krwi do ożywienia prochów Ganona, co jest niezwykle niepokojącą koncepcją jak na tytuł Nintendo.
Instrukcja gry wyraźnie opisuje to zagrożenie, mimo że sama rozgrywka rzadko je podkreśla. Zasadniczo każdy wróg próbujący odebrać życie Linkowi aktywnie ułatwia powrót Ganona z martwych. Uważam, że jest to o wiele bardziej mrożące krew w żyłach uzasadnienie ciągłego zagrożenia niż standardowe wyobrażenie o potworach, które jedynie utrudniają bohaterowi drogę.
Metroid
Samus bada planetę wypełnioną śmiercionośnym życiem obcych
Metroid NES
Oryginalny Metroid ma atmosferę, która pomimo swojego wieku nadal wydaje się niepokojąca. Samus spędza niemal całą przygodę samotnie pod powierzchnią planety Zebes, w otoczeniu dziwnych stworzeń i wrogiego środowiska. Kosmiczni Piraci próbują także wykorzystać Metroidy, niebezpieczne organizmy zdolne do wysysania energii życiowej z innych stworzeń, jako broń biologiczną.
Tym, co sprawia, że Metroid jest szczególnie skuteczny, jest poczucie izolacji. Nie ma tu przyjaznych miasteczek ani towarzyszy, którzy mogliby przerwać podróż, a powtarzalne korytarze sprawiają, że łatwo jest poczuć się zagubionym. Powiązanie gry z horrorem science-fiction jest oczywiste, szczególnie w projektach stworzeń i opresyjnym otoczeniu. Nawet bez nowoczesnej grafiki Zebes sprawia wrażenie miejsca, którego nikt rozsądny nie chciałby zwiedzać.
Ninja Gaiden
Dążenie Ryu do zemsty prowadzi do demonicznego zmartwychwstania
Ninja na NES-ie
Na pierwszy rzut oka Ninja Gaiden wydaje się prostą grą akcji, w której bohaterem jest ninja walczący z niebezpiecznymi wrogami, jednak jej narracja zmienia się w nieoczekiwanie ponure terytorium. Ryu Hayabusa udaje się do Ameryki po tym, jak usłyszał, że prawdopodobnie jego ojciec zginął w pojedynku. Jego śledztwo ostatecznie odkrywa złowrogi spisek obejmujący starożytne posągi demonów i wskrzeszenie potężnego zła znanego jako Jaquio.
Historia się pogłębia, gdy Ryu dowiaduje się, że jego ojciec rzeczywiście żyje, a ich ponowne spotkanie kończy się tragedią. Jego ojciec poświęca się, by ocalić Ryu, nadając przygodzie naprawdę smutne zakończenie i cementując ich związek. Biorąc pod uwagę, jak duża część Ninja Gaiden skupia się na platformówkach i walce z wrogami, łatwo przeoczyć, jak ponura staje się jej kinowa opowieść.
Mega Człowiek 2
Mistrzowie robotów to maszyny stworzone do zniszczenia
Scena lotnika Mega Man 2
Mega Man 2 to jedna z najbardziej kolorowych gier na NES-a, z zapadającymi w pamięć Robot Masters i niesamowicie wpadającą w ucho ścieżką dźwiękową. Jednak jego założenia stają się nieco niepokojące, gdy się o tym pomyśli. Po porażce w oryginalnej grze dr Wily tworzy ośmiu nowych mistrzów robotów specjalnie do walki z Mega Manem, zamieniając coraz bardziej wyrafinowane maszyny w broń w ramach osobistej zemsty.
W grze nigdy nie poświęca się dużo czasu na badanie konsekwencji walki robotów i wzajemnego niszczenia się, ale myślę, że w całej sytuacji jest coś ponurego. Sam Mega Man jest robotem, który został przemieniony w wojownika, aby powstrzymać ambicje Wily'ego. Wesoła prezentacja sprawia, że łatwo przeoczyć, że cała jego przygoda kręci się wokół maszyn używanych do prowadzenia cudzej wojny.
Final Fantasy
Świat jest uwięziony w cyklu zniszczenia
Eksploracja miasta w Final Fantasy NES
Oryginalna gra Final Fantasy rozpoczyna się od znanego założenia fantasy z udziałem czterech bohaterów, których przeznaczeniem jest ocalenie świata. Jednak sytuacja jest już dość rozpaczliwa, gdy zaczyna się ich przygoda. Siły żywiołów zawodzą, całe regiony cierpią, a niegdyś zaawansowana cywilizacja Lufenii podupada. Bohaterowie stopniowo odkrywają, że problemy świata mają związek z wydarzeniami sięgającymi tysięcy lat wstecz.
Największe odkrycie następuje pod koniec, gdy drużyna odkrywa, że Garland i Cztery Diabły utrzymują pętlę czasową, która pozwala na kontynuację ich niszczycielskiego wpływu. To zaskakująco ponury zwrot akcji jak na grę, która początkowo wydaje się prostą misją przywrócenia kryształów. Pokonanie Chaosu ostatecznie oznacza przerwanie cyklu, który trzymał świat w pułapce cierpienia.
Smoczy Wojownik 3 (Dragon Quest 3)
Podróż bohatera kończy się druzgocącym spotkaniem rodzinnym
W sali tronowej w Dragon Warrior 3 NES
Dragon Warrior 3 rozpoczyna się od głównego bohatera podążającego ścieżką swojego ojca, Ortegi, słynnego wojownika, o którym od dawna sądzono, że zginął w walce ze złem. Podróż początkowo przypomina klasyczną wyprawę fantasy, ale fabuła ciemnieje, gdy bohater dowiaduje się, że Ortega w rzeczywistości wciąż żyje. Jednak ich ponowne spotkanie ma miejsce w zamku Zomy, gdzie Ortega toczy walkę z potężnym potworem.
Bycie świadkiem porażki Ortegi w tej walce jest jednym z najbardziej przygnębiających momentów w grze. Ciężko ranny i oślepiony umiera, nie zdając sobie sprawy, że tuż obok niego stoi własne dziecko. Okrucieństwo potęguje fakt, że bohater w końcu odnajduje ojca, którego tak długo próbował naśladować, by niemal natychmiast go stracić. Ta rozdzierająca serce scena przerywa skądinąd kolorową grę RPG.
