Hoewel ik een fan ben van turn-based RPG's, begrijp ik waarom veel spelers deze overslaan. Op het eerste gezicht trekken ze niet zo betrouwbaar de aandacht als een actietitel of een shooter; vaak heb je wat tijd nodig voordat het genre voor je klikt.
Elke liefhebber van turn-based games kan waarschijnlijk minstens één titel aanwijzen die hij iedereen zou willen proberen. Een turn-based titel die een breed publiek bereikt, brengt meestal iets onderscheidends met zich mee, zoals een ongebruikelijke gimmick of een nieuw mechanisme, maar volgt ook vaak een filosofie van 'kwaliteit boven kwantiteit'. Hoewel deze spellen zich doorgaans aan de langere kant van het speeltijdspectrum bevinden, behouden de opvallende spellen een hoog niveau van artistieke kwaliteit en plezier van het openen tot het sluiten.
Refantazio Metaphor
De bekroning van Atlus
Junah in metafoor ReFantazio (2024)
Zoals de meeste Atlus RPG’s is Metaphor: Refantazio een flinke titel. Een typische run kan gemakkelijk langer duren dan 80 uur, en kan zelfs nog verder reiken, afhankelijk van de gekozen moeilijkheidsgraad, en die lengte is niet alleen te danken aan optionele side-quests: het verhaal van Metaphor: Refantazio is groots van opzet en biedt voldoende wendingen en dramatische wendingen om die tijd te vullen.
Een titel kan de inhoud overdrijven, maar Metaphor: Refantazio maakt van zijn enorme schaal een voordeel. Dit is grotendeels te danken aan enkele van de sterkste geschriften van Atlus tot nu toe en het boeiende Archetype-systeem, dat meer voldoening geeft dan het eerdere Persona-systeem. Bovendien schittert het kalendergestuurde raamwerk van de serie in Metaphor, dat een mix van structuur en overvloedige spelersvrijheid biedt.
Clair Obscur: Expeditie 33
Genoeg magie om de massa te veroveren
Afbeelding via Sandfall Interactive
Zoals eerder opgemerkt, slagen turn-based titels er zelden in om de barrière tussen hun niche en het bredere gamingpubliek te doorbreken. Wanneer iemand echter brede erkenning krijgt, duidt dit doorgaans op een titel van uitzonderlijke kwaliteit. Er zijn maar weinig voorbeelden die dit idee zo effectief valideren als *Clair Obscur: Expedition 33*, dat misschien wel een van de meest verrassende en inspirerende indie-releases in de geschiedenis is.
Hoewel het underdog-verhaal van ontwikkelaar Sandfall Interactive zeker boeiend is, is dit niet de voornaamste reden om *Clair Obscur* te spelen. De visueel verbluffende en verhalende meeslepende wereld van de game boeit spelers onmiddellijk. Hoewel het niet feilloos is – met dialogen die af en toe stijf, onnatuurlijk of vlak kunnen aanvoelen – wordt het vertellen van verhalen steeds ingewikkelder en boeiender, en bouwt het toe naar een spectaculaire finale. In combinatie met turn-based gevechten die misschien wel tot de beste behoren die ooit in videogames zijn meegemaakt, kan *Clair Obscur* met vertrouwen worden aanbevolen als een must-play voor elk type publiek.
Finalefantasie 10
Een tijdloos meesterwerk
Ik kom op een wrak in Metaphor Refantazio
Als je in je kindertijd van Final Fantasy 10 hebt genoten en denkt dat je genegenheid louter nostalgisch is, probeer het dan nu eens en heroverweeg: de titel voldoet goed aan de hedendaagse normen en overtreft veel oudere Final Fantasy-spellen. Het verhaal en de setting behoren tot de beste van de serie, en het vechtsysteem blijft levendig, snel en levendig.
Net als Clair Obscur gebruikt Final Fantasy 10 zijn kernpartij als een dubbeldoelmiddel. De aantrekkingskracht van figuren als Tidus, Yuna en Wakka zorgt voor een gevoel van charme, en hierdoor raken spelers meer betrokken bij hun lot. Bovendien vertalen de eigenschappen van elk personage zich in hun gevechtsrollen. Zo blinkt Tidus uit als aanvaller en als steunpilaar, terwijl Yuna vooral schade toebrengt door haar oproepingen. Dit ontwerp levert een turn-based RPG op met opmerkelijke teamcohesie en tempo.
Chrono Trigger
Timeless Adventuring
Afbeelding via Steam
Zoals bij veel geliefde retrotitels voelt het bijna onmogelijk om je een gamewereld voor te stellen zonder Chrono Trigger. De game, die in 1995 voor de SNES werd uitgebracht, was niet de eerste turn-based RPG, en ook niet de eerste die veel bijval kreeg: Dragon Quest 3 was al zeven jaar eerder uitgebracht. Toch behoorde het tot de eerste RPG's die zinspeelden op een grootser, gedurfder toekomst voor het genre.
De combinatie van opvallende kunst die nog steeds hedendaagse games inspireert, eenvoudige maar lonende gevechten, een levendig en onvoorspelbaar verhaal en een soundtrack die tot de beste in gaming behoort, heeft Chrono Trigger tot op de dag van vandaag relevant gehouden. Hoewel sommigen misschien verwijzen naar gedateerde elementen, blijft de ervaring meer dan de som der delen, net als veel van de beste aanbiedingen van het medium.
Baldurspoort 3
Ongeëvenaarde reikwijdte en nauwgezette aandacht voor detail
via Larian Games
Voordat *Clair Obscur*: Expedition 33 uitkwam, herinnerde Larian Studios gamers eraan waarom turn-based titels zo aantrekkelijk kunnen zijn met *Baldur's Gate3*; de lancering van 2023 wordt door velen gezien als een van de beste videogames ooit gemaakt. Ik zou dit spel eindeloos kunnen prijzen, maar de meest indrukwekkende prestatie is naar mijn mening het reactievermogen, waardoor het zelfs de meest bizarre beslissingen van spelers kan accommoderen. Het komt het videogamemedium het dichtst in de buurt van een echte Dungeons & Dragons-campagne.
Hoewel *Baldur's Gate3* vooral wordt gevierd vanwege zijn verhaal en RPG-mechanismen, verdienen de turn-based gevechten evenveel bewondering. De gevechten voelen meer aan als een tactische RPG dan de eerdere titels in deze selectie, waarbij karakterplaatsing en omgevingsfactoren steeds belangrijker worden. Dit voegt extra lagen toe waarmee de speler kan jongleren, maar het moedigt ook inventieve, onconventionele oplossingen aan, waardoor de algehele diepte van de spelsystemen wordt verrijkt.
Dragon Quest11: Echo's van een illusoir tijdperk
Een stralend deel in een van de meest gevierde JRPG-series
Afbeelding via Square Enix
Hoewel Dragon Quest 11 qua gameplay-mechanica niet bijzonder ingewikkeld is, maken de setting, de esthetiek en de algehele sfeer het meteen aantrekkelijk. Ook al vertegenwoordigt de titel geen grote technische sprong ten opzichte van eerdere delen, toch zorgen de stijl, flair en visuele kunst ervoor dat het een sterke aanbeveling is voor zowel fans van oude series als nieuwkomers.
Als de beelden van Dragon Quest 11 je bekend voorkomen, kan dat zijn omdat de legendarische Dragon Ball-artiest Akira Toriyama vóór zijn overlijden in 2024 het personage en de monsterontwerper van de game was.
Net zoals SuperMarioBros.3 kan worden vergeleken met een theaterproductie, lijkt Dragon Quest 11 zich volledig bewust van zijn eigen aard. De levendige cast, de meeslepende orkestpartituur en de over-the-top tussenfilmpjes versmelten tot een versterkt spektakel in anime-stijl waar moeilijk niet om te grijnzen is. Deze ogenschijnlijk moeiteloze maar zorgvuldig vervaardigde charme ondersteunt de aantrekkingskracht van de game tijdens het uitgebreide avontuur.
Finalefantasie 7
Het origineel blijft onverslaanbaar
Wolk in Final Fantasy 7 (PS1)
Ik heb een oprechte genegenheid voor de remake-titels van Final Fantasy 7, echt waar. Ik beschouw ze als definitieve illustraties van het potentieel van AAA-gaming wanneer hooggekwalificeerde, goed gefinancierde ontwikkelaars de vrijheid krijgen om te creëren. Geen enkele volgende inzending zal echter ooit de rauwe betovering, onverwachte wendingen en unieke aantrekkingskracht van de klassieker uit 1997 reproduceren.
Toegegeven, een deel van dit onderscheid komt voort uit het specifieke tijdperk en de specifieke context: spelers in de jaren 90 waren nog niet in aanraking gekomen met de reikwijdte van Final Fantasy 7, aangezien het 3D-gaminglandschap zich nog in de beginfase bevond. Toch is het ook opmerkelijk dat de meest vitale elementen van de remake – inclusief de cast, de verhaallijn, het verhaal en de quasi-steampunk-visuele stijl – grotendeels identiek blijven aan de release uit 1997. Bovendien valt de strakkere focus van het origineel, gezien de aanzienlijk kortere speeltijd, op in contrast met de hedendaagse herinterpretaties.
