Ik had geen idee waarvoor ik me had aangemeld toen ik de onlangs onthulde third-person Metroidvania-brawler van Afterburner Studios en Focus Entertainment ging bekijken op Gamescom, maar na ongeveer een uur spelen moesten de PR-medewerkers me uit mijn stoel trekken (niet echt). Maar eerlijk gezegd was Elta: Defy All Gods van alle games die ik op de Duitse conventie heb gezien mijn favoriet en de enige waar ik uren mee wilde doorbrengen (of de game gewoon mee naar huis wilde nemen). Helaas moet ik wachten tot het in 2027 uitkomt, net als de rest van jullie.
En interessant genoeg is Eltai van de games die ik heb bekeken waarschijnlijk de game waar het meest over wordt geslapen, vooral van alle onthullingen tijdens Geoff Keighley's Opening Night Liveshowcase. Toen ik over de beursvloer liep en tegen mijn collega's zei dat ik het speelde, hadden de meesten geen idee waar ik het over had.
Misschien is het de titel van de game, het feit dat het een gloednieuw IP-adres is van een relatief onbekende ontwikkelaar, of dat het letterlijk een paar weken geleden is aangekondigd. Ik weet het niet! Maar wat ik wel weet is dat zelfs met de kleine hoeveelheid tijd die ik had met Elta: Defy All Gods, het me precies gaf wat ik wilde dat de matte Metroid Prime 4 zou zijn, maar met een ziekelijk vechtsysteem dat doet denken aan God of War. Maar ben ik gek om te zeggen dat ik de gevechten zelfs leuker vind dan de beroemde serie van Sony? (Oh, ik kan de haatreacties nu ruiken...)
Om het verhaal een beetje op gang te brengen, speel je als een elitemonnik die door zijn volk is uitgekozen om op een zoektocht te gaan om zijn beschaving te redden door een gevallen drakengod te vinden genaamd Spyro. Ik bedoel Elta (hij doet me echt aan Spyro denken). Deze schattige kleine groene draak is in het begin zwak, maar door tijdens je avontuur sleutelitems te vinden, zal hij in level stijgen en nieuwe krachten verwerven om je te helpen.
In de preview-build die we speelden, kon Elta je helpen een beetje verder te springen als je aan het platformen bent met een fladderend vermogen; je kunt zijn tong ook gebruiken als grijphaak om nieuwe hoogten te bereiken; maar mijn favoriete ding aller tijden dat Elta kan doen, is tijdens gevechten. Je kunt vijanden vastgrijpen om ze dicht bij je te trekken, of je kunt jezelf op ze afschieten en allerlei dingen doen, zoals slaan of trappen (je krijgt een heleboel gevechtsopties dankzij de Skill Tree).
Elta: Defy All Gods' Brawler-gevecht is de echte deal
Het gevecht zelf is net zo bevredigend als het gebruik van Elta, en het is gemakkelijk een van de grootste voordelen van het spel. Je voelt het gewicht en de kracht achter elke beweging, waarbij zelfs de snelste stoten en trappen met echte kracht landen. Elke keer dat er een nieuwe groep vijanden opdook, werd ik oprecht opgewonden.
En dan houden we nog niet eens rekening met de speciale vaardigheden die je leert als je als Victus speelt en die je kunt vinden onder het Kinetica-gedeelte van het menu.
Dit zijn almachtige aanvallen die kunnen worden uitgerust om verwoestende schade aan vijanden aan te richten, en later zul je bevestigbare prisma's vinden die je kunt mixen en matchen met deze speciale aanvallen, waardoor de effecten veranderen. De eerste Kinetica die ik leerde heet bijvoorbeeld The Rising Spire, die een felle uppercut levert die vijanden de lucht in lanceert.
Als je het Primordial Prism aan deze beweging koppelt, verandert het in een nieuwe aanval genaamd Blazing Cyclone, die de uppercut verandert in een supersterke wervelende tornado van vuur. De verhuizing kost meer energie om te slagen, maar het is het zeker waard. En het lijkt erop dat er een heleboel verschillende prisma's zullen zijn om te verzamelen, en meer Kinetica's om te leren, dus de combinaties zien er behoorlijk interessant uit. Ik vraag me echt af hoeveel je kunt spelen en hoeveel versies van elke Kinetica je kunt maken.
Je voelt het gewicht en de kracht achter elke beweging.
En over opties gesproken: ik vind het erg leuk hoe goed de vaardighedenboom in Elta is uitgevoerd. Iets in recente games dat ik echt niet leuk vind, is dat je gedwongen wordt bepaalde paden in een vaardighedenboom te bewandelen om de dingen te krijgen die je echt wilt. Eltado doet dit niet. Je kunt je personage zo opbouwen dat hij de sterke punten heeft die je wilt, en vaardigheden ontgrendelen zonder eerst de vereisten te ontgrendelen.
Elta voelt als Metroid Prime in de derde persoon
En nu, om in te gaan op de Metroid-invloeden in Elta: Defy All Gods. Dit is een echte Metroid Primegame, maar dan in de derde persoon. Je hebt letterlijk een scanner die vijanden kan analyseren, hun zwakheden en een beetje biografie kan tonen; dezelfde scanner kan worden gebruikt om geblokkeerde paden te onderzoeken, je tips te geven over waar je heen moet en meer te leren over de geschiedenis van Elta's wereld. Ik kon het niet stoppen tijdens mijn preview.
Zelfs in de eerste 20-30 minuten van het spel zul je al gebieden hebben die voor jou ontoegankelijk zijn totdat je later een soort van traversale kracht ontgrendelt (op ware Metroidvania-wijze). En deze gebieden zijn doorgaans de thuisbasis van nuttige verzamelobjecten die Victus en Elta alleen maar sterker zullen maken.
Als je de erg cool ogende 3D-kaart van Elta: Defy All Gods opent, kun je een momentopname krijgen van alle items die je momenteel in een gebied mist, en krijg je ook kleurgecodeerde pictogrammen voor geblokkeerde deuropeningen, paden die nu voor je openstaan, en nog veel meer. Ik zie een die-hard publiek teruggaan en elk niveau doorzoeken om alle verborgen goodies te vinden, en niet alleen omdat het nuttig is, maar omdat het gewoon fantastisch voelt om door deze wereld te bewegen. Het rennen over de muur, het zweven met Elta, de luchtstoten, de slimme puzzels - het is allemaal zo goed ontworpen!
Ik weet dat ik de verwachtingen voor deze titel opblaas als de volgende bekroning die elke andere game in zijn categorie zal overschaduwen, maar na de teleurstelling van Metroid Prime 4 heeft Elta: Defy All Gods me oprecht op de meest verrukkelijke manier verbaasd. Ik bedoel echt dat je deze in de gaten moet houden - of beter nog, je beide ogen!
