Final Fantasy is de grootste JRPG-franchise aller tijden, en je hebt de kwalificatie "J" waarschijnlijk niet nodig. Iedereen die ook maar een beetje van gamen houdt, heeft Final Fantasy 7 gespeeld, kent het of is het beu om te horen, en de andere hoofdlijnen zijn ook bekend. Het punt is dat als we de spin-offs tellen, we sinds 1997 elk jaar minstens één nieuwe Final Fantasy-game hebben ontvangen, en dat ze niet allemaal onderdeel zijn geworden van de popcultuur.
Hoewel ik geen van de genummerde games vergeten zou willen noemen, past die omschrijving zeker bij een paar spin-offs en late sequels; Belangrijker nog is dat een aantal daarvan niet alleen fantastische releases zijn, maar ook must-play releases voor die-hard fans. Het trackrecord van Final Fantasy op het gebied van spin-offs is niet bijzonder geweldig, dus de pareltjes verdienen een feestje en vereeuwiging.
Final Fantasy Dimensions is het FF5-vervolg dat we altijd al wilden hebben
Gevangen op mobiele apparaten
- Gelanceerd in 2010 in Japan, met een wereldwijde release in 2012.
- Uitgebracht voor Android en iOS
Hoewel het misschien niet het meest interessante verhaal of de meest interessante personages heeft, heeft Final Fantasy 5 misschien wel het beste klassensysteem in zowel de franchise als het JRPG-genre als geheel. Square Enix probeert zelden deze formule te repliceren, maar Matrix Software heeft een stap gezet om een echte spirituele opvolger te creëren in Final Fantasy Dimensions.
De campagne speelt zich af in een wereld die verdeeld is tussen lichte en donkere sferen, en jij bestuurt verschillende partijen, afhankelijk van welke je verkent. De Warriors of Light kunnen net zo goed uit de klassieke Final Fantasy worden gehaald, terwijl de Warriors of Darkness ruiger zijn en meer bereid zijn de regels te buigen. Hoewel het geen homerun is, is het verhaal meer dan behoorlijk voor een ouderwetse JRPG die de nadruk legt op gevechten.
Naast de 2D-throwback-beelden, gebruikt Dimensions het taaksysteem van FF5 en bouwt daarop voort. Hoewel beide dezelfde basisklassen delen, ontgrendelen de partijen later in de campagne exclusieve Licht- of Donker-uitgelijnde banen, waardoor ze zich onderscheiden. FF Dimensions introduceert een systeem dat spelers niet in staat stelt om in het begin van de game alle beschikbare banen onder de knie te krijgen, waardoor ze gedwongen worden zich aan specifieke builds te binden.
Oh ja, je kunt ook vaardigheden, spreuken en capaciteiten combineren om iets nieuws te creëren, een monteur die in elke turn-based RPG ooit zou moeten worden opgenomen. Het Pure Active Time Battle-systeem is ook schatplichtig aan de klassieke Final Fantasy, en het is allemaal goed.
Waarom wordt Final Fantasy Dimensions niet goed onthouden? Nou, het is een exclusieve mobiele versie die in 2012 ongeveer $ 29 kostte, als je alle afzonderlijke afleveringen oppikte. Hoewel je een volledige RPG voor één speler kreeg, was en is die prijs nog steeds hoog voor een mobiele game. Belangrijker nog is dat Square Enix de naam van de franchise heeft geschaad door een teleurstellend vervolg uit te brengen dat niet echt een vervolg was. Final Fantasy Dimensions 2 is de westerse versie van Final Fantasy Legends: Toki no Suishō, alleen met de gacha-inhoud van laatstgenoemde verwijderd.
Final Fantasy Adventure is een Game Boy RPG-juweeltje
Het is eigenlijk geen Final Fantasy-titel
Vecht tegen een baas in Final Fantasy Adventure
- Gelanceerd in 1991
- Uitgegeven voor de Game Boy
Oké, deze is een beetje een uitschieter. Final Fantasy Adventure is niet echt een Final Fantasy-titel; in feite is het erfgoed niet verbonden met de Final Fantasy-lijn. Dit zijproject debuteerde op de Game Boy en adopteerde gevechten in actiestijl en maakte de weg vrij voor de Mana-franchise. Square koppelde het spel aanvankelijk aan een losjes bekend IP-adres om de kansen te verbeteren, maar die strategie werd ter discussie gesteld toen Secret of Mana arriveerde.
Sindsdien heeft Square Enix deze game drie keer opnieuw gemaakt, en geen van hen heeft de Final Fantasy-branding behouden. De enige uitzondering is de Collection of Mana uit 2019, die de originele versie van Final Fantasy Adventure bevat. Om de zaken nog ingewikkelder te maken, droeg de RPG verschillende namen in Japan, Noord-Amerika en Europa, waarbij laatstgenoemde zelfs Final Fantasy niet in de marketing gebruikte.
Hoewel het tegenwoordig niet meer zo indrukwekkend is, was Final Fantasy Adventure behoorlijk goed voor de Game Boy en houdt het nog steeds goed genoeg stand om het proberen waard te zijn. De gameplay is eenvoudig maar pittig, het verhaal is eenvoudig maar somber, en de score van Kenji Ito is eenvoudig maar briljant.
Final Fantasy 12: Revenant Wings is zo'n bizar vervolg
Een van de beste strategiespellen op de DS
een baasontmoeting uit Final Fantasy 12: Revenant Wings
- Uitgebracht in 2007
- Uitgebracht voor Nintendo DS
Behalve misschien Final Fantasy 7 Rebirth zetten de sequels van de franchise zelden de wereld in vuur en vlam, en de meeste worden snel vergeten. Final Fantasy 12: Revenant Wings onderscheidt zich als een van de raarste directe sequels in de geschiedenis van Square Enix, omdat het een volwassen, uitdagende RPG voor thuisconsoles verandert in een realtime strategiespel voor de Nintendo DS. In één oogopslag zou je vergeven zijn als je gelooft dat dit slechts een spin-off is, maar Revenant Wings vervolgt officieel het verhaal van Vaan, samen met dat van Penelo.
Hoewel je met realistische verwachtingen moet beginnen, lost dit vervolg feitelijk een aantal problemen van zijn voorganger op. In plaats van een omstander speelt Vaan een veel crucialere rol in het verhaal, waarbij hij optreedt als leider in plaats van alleen maar iemand die meerijdt. Beide terugkerende personages verwezenlijkten hun droom om Sky Pirates te worden, en ze gebruiken hun luchtschip om een drijvend continent te bezoeken, waar ze verwikkeld raken in een conflict waarbij een ras betrokken is dat bekend staat als de Aegyl.
Het vechtsysteem vereist een aanpassingsperiode omdat het sterk afwijkt van zowel zijn voorganger als alle andere delen in de serie, maar toch slim gebruik maakt van de stylus van de DS om je gezelschap te sturen tijdens gevechten. Revenant Wings integreert Espers (en Yarhi) ook veel effectiever in gevechten dan FF12.
Hoewel FF12 destijds exclusief voor PlayStation2 was, besloot Square Enix dat het een slimme zet zou zijn om een vervolg op de Nintendo DS te lanceren.
Final Fantasy Crystal Chronicles: My Life as a King dient als de stadsbouwtitel van Square Enix.
Een verrukkelijk spel dat in de vergetelheid is geraakt.
een groep karakters die rennen
- Uitgebracht in 2008
- Uitgebracht voor de Nintendo Wii via WiiWare
Begin 2019 sloot Nintendo het Wii-winkelkanaal af en beëindigde daarmee de WiiWare-service. Sindsdien is Final Fantasy Crystal Chronicles: My Life as a King onmogelijk om te kopen, en dat lijkt waarschijnlijk het geval te blijven. Square Enix heeft zijn stempel gedrukt op veel videogamestijlen, maar het bouwen van steden hoort daar niet bij. Ik kan me zelfs voorstellen dat heel wat mensen niet eens weten dat Final Fantasy een volledig spel voor het genre heeft uitgebracht, en het is behoorlijk geweldig!
My Life as a King is eigenlijk een spin-off van een spin-off en speelt zich af na de originele Crystal Chronicles en geeft jou de leiding over het vanaf het begin opbouwen van een stad. In plaats van door kerkers te kruipen op zoek naar monsters die je in het hoofd kunt slaan, wijs je die speurtochten toe aan avonturiers, zodat je je tijd kunt besteden aan het plannen van de uitbreiding en structuur van je stad. Je praat met de bewoners om te zien wat ze nodig hebben, upgrade winkels en maakt gebouwen die meer burgers kunnen lokken. De gameplay-loop heeft verrassende diepgang, aangezien een WiiWare-spel de bestandsgrootte van 40 MB niet kan overslaan (tenminste de basisinhoud).
Grimoire of the Rift markeert A2 als het hoogtepunt van Final Fantasy-tactieken
Een nieuw bezoek aan de wereld van Ivalice
Final Fantasy Tactics A2 Grimoire van de Rift
- Gelanceerd in 2008
- Verzonden voor de Nintendo DS
Ah, de vloek van het vervolg keert terug, en deze komt met lagen! Final Fantasy Tactics A2: Grimoire of the Rift is de directe opvolger van Final Fantasy Tactics Advance en onderdeel van FF12's Ivalice-tijdlijn; In tegenstelling tot de droomwereld van het originele spel speelt A2 zich echter af in het echte Ivalice, waardoor het technisch gezien een vervolg is op Revenant Wings. Het is ook een isekai-verhaal over een jongen die in een magisch boek wordt gezogen. Het is vreemd, enigszins ontoegankelijk, en vertegenwoordigt het hoogtepunt van Square Enix in tactische RPG's in de hand.
De FFTA-games veroorzaken over het algemeen verdeeldheid omdat ze de zware politieke intriges van de originele Final Fantasy Tactics op de PS1 elimineren en in plaats daarvan kiezen voor kleinschaligere avonturen die luchtig en grillig zijn. Je krijgt War of the Lions niet, maar beide games schitteren als ze op zichzelf mogen staan. A2 is aanzienlijk beter dan zijn voorganger, en blinkt vooral uit in bouwvariatie, met 7 verschillende rassen en meer dan 50 banen.
