Op 30 september sluit Final Fantasy 14 Mobile zijn servers in China af, waardoor alle plannen voor een wereldwijde expansie teniet worden gedaan. Ongeveer een week later maakt Square Enix een einde aan het leven van Final Fantasy 7 Ever Crisis, waarmee een project met veel onbenut potentieel wordt afgerond. Deze dreigende onderbrekingen hebben me aan het denken gezet over alle RPG's die de weg van de Dodo zijn gegaan, voor altijd gedoemd tot een bestaan dat beperkt is tot de herinneringen van mensen, 'herinner je je'-stukken en dode iconen.
Alleen Final Fantasy is verantwoordelijk voor honderden uren aan geschrapte inhoud, ook al hebben spin-offgames als Brave Exvius en Mobius nooit hoog aanzien gekregen bij de community. Er schuilt een treurigheid in de wetenschap dat je een specifiek spel nooit meer zult kunnen opstarten, en het is jammer dat zoveel goed werk grotendeels uit de geschiedenis is gewist. Laten we dus proberen de herinneringen aan een paar van deze dode RPG's levend te houden; in ieder geval zouden ze als les voor de toekomst moeten dienen.
Al deze games zijn lang geleden gestopt, dus dit artikel is een eerbetoon met terugwerkende kracht (in sommige gevallen toch). Dat gezegd hebbende, als je van plan bent Ever Crisis opnieuw te spelen, doe het dan nu.
Het woord is bovendien 'officieel', dus sommige van deze RPG's kunnen op niet-officiële wijze worden gespeeld. Ik zal een opmerking toevoegen als je ze nog steeds in een of andere vorm kunt spelen.
Dissidia Final Fantasy: Opera Omnia was een fantastische RPG
Square Enix heeft een mobiele titel gescoord, maar deze is sindsdien met pensioen
Dissidia- Final Fantasy - Opera Omnia Press Image 6
- Releasedatum: 1 februari 2017
- Beëindiging van de service: 29 februari 2024
- Kwaliteitsbeoordeling: Ja. Het was echt een uitzonderlijke wedstrijd.
- Is er een manier om het tegenwoordig te spelen? Helaas niet. Er is geen openbare fanserver of aangepaste APK waarmee je echt verder kunt spelen dan het opstarten van het startmenu. Square Enix heeft in ieder geval de meeste tussenfilmpjes behouden.
Zoals de komende weken herhaaldelijk zal gebeuren, sluit Square Enix regelmatig Final Fantasy-games af, tot het punt dat elke nieuwe mobiele release voorbestemd lijkt voor een voortijdig einde. Hoewel ik van mening ben dat elk van deze projecten behouden moet blijven, waren de meeste behoorlijk slecht en dienden ze vooral als voorbeeld van wat je moest vermijden bij het aanpassen van een populaire franchise voor Android en iOS.
Verrassend genoeg kwam de beste mobiele Final Fantasy-RPG uit de subserie die geen deel uitmaakt van dat genre: Dissidia Final Fantasy: Opera Omnia. Ontwikkeld door Square Enix en Team Ninja, heeft Opera Omniab de real-time arena-gevechten van de hoofdlijn op prachtige wijze aangepast tot een turn-based systeem dat 100% naast de klassieke Final Fantasy-spellen kan staan. Het "Bravery" -systeem vereiste het gebruik van niet-schade-aanvallen om de status "Break" toe te passen en de speelvolgorde te manipuleren, wat allemaal leidde tot HP-aanvallen.
In tegenstelling tot moderne gacha-spellen was Opera Omni ongelooflijk spelervriendelijk, waarbij elk personage ontgrendeld werd door verhaalvoortgang en gebeurtenissen. Wapens gebruikten een gacha-systeem, maar ze waren vrij gemakkelijk te verkrijgen omdat premium valuta niet schaars was. De selectie bevatte meer dan 150 personages uit de franchise, waarbij steunpilaren als Cloud en Squall werden samengebracht met minder bekende figuren als Kadaj en de studenten van Type-O. Zelfs het schrijven was redelijk goed, en de interacties van de personages voelden niet als goedkope fanservice.
Eerlijk gezegd was het overlijden van Opera Omnia een ware tragedie en verloor de gaminggemeenschap op 29 februari 2024 een unieke schat. De beslissing van Square Enix om geen offline versie aan te bieden was irritant; in werkelijkheid had de uitgever de titel omgedoopt tot een RPG voor één speler, en dat zou waarschijnlijk gelukt zijn.
De Infinity Blade Trilogy bestaat niet meer, maar blijft bloeien.
De beste iOS-RPG's ooit, ondersteund door fans
Infinity-blade 2
- Releasedatum: 9 december 2010 (eerste aflevering)
- Einddatum: 10 december 2018 (alle drie de games)
- Was het goed? Alle games zijn eersteklas actie-RPG's.
- Is er tegenwoordig een manier om het te spelen? Ja, je kunt alle drie de games spelen, maar niet via officiële middelen. Infinity Blade 1 en 2 zijn reverse-engineered in de oorspronkelijke pc-poorten. De derde inzending heeft geen pc-poort, maar toegewijde spelers zijn erin geslaagd de mobiele game op te starten met Sideloadly en oudere iOS-versies. Het is geen vlekkeloze optie, maar de game is in ieder geval nog speelbaar. Je kunt de eerste twee RPG’s nog steeds op een vergelijkbare manier spelen.
In tegenstelling tot Dissidia Final Fantasy: Opera Omnia, dat op alle denkbare manieren volledig dood is, is de Infinity Blade-trilogie alleen officieel onspeelbaar. OperaOmnia eindigde omdat het afhankelijk was van de servers van Square Enix; deze games hadden ondertussen last van verouderde software en het gesloten ecosysteem van Apple. Alle drie de RPG's werden zo verwaarloosd dat ze niet op nieuwe iOS-versies konden draaien, maar ze zijn nog steeds speelbaar met de juiste software en de bereidheid van een speler om buiten de gebaande paden te denken.
De Infinity Bladetrilogy bloeide omdat de gameplay volledig rond een touchscreen-interface draait. In plaats van het display om te zetten in een geïmproviseerde controller, maakt het gebruik van de onderscheidende mogelijkheden van de iPhone om een ervaring te bieden die speciaal voor het apparaat is ontwikkeld. Chair Entertainment behandelde uw vingertop als de rand van een mes; Het uitvoeren van een parry betekende bijvoorbeeld het observeren van de beweging van een tegenstander en tegengesteld aan het aanvalspad vegen. Dit gevechtssysteem was uitstekend en diende als een echt hoogtepunt van de serie.
Shin Megami Tensei: Imagine vertegenwoordigt het perfecte nachtmerriescenario
Gedood, dan nog een keer gedood
Een jager in Shin Megami Tensei Stel je voor
- Lanceringsdatum: 4 april 2007
- Einddatum: 24 mei 2016 (in Japan); 29 januari 2014 (in westerse landen)
- Was het goed? Gebrekkig maar degelijk. De westerse versie was echter slechter dan de Japanse.
- Is er tegenwoordig een manier om het te spelen? Er bestaan fanservers, dus je kunt het spel nog steeds spelen. Atlus en Sega hebben deze pogingen echter begin jaren twintig aangeklaagd, waardoor alle gemakkelijk te vinden openbare versies in de vergetelheid raakten. Er bestaan nog steeds methoden, maar ze zijn veel ingewikkelder om te volgen.
Gezien het feit dat de franchise van Atlus met Persona 5 echt mainstream werd, is de kans groot dat veel spelers Shin Megami Tensei: Imagine volledig hebben gemist, een ambitieuze MMO die begin 2014 al dood was in westerse landen. Terwijl de meeste franchises MMO's loskoppelden van hun hoofdinzendingen, probeerde Imagine de kloof te overbruggen tussen de eerste twee SMT-games, die zeer verschillende werelden bevatten.
Door de duistere fantasy- en sci-fi-thema's van SMT te omarmen, lieten de ontwikkelaars spelers achter in een post-apocalyptisch hellandschap met ondergrondse schuilplaatsen en ruïnes op de grond. De setting voelt beklemmend aan, wat volkomen logisch is voor de franchise als geheel. De turn-based gevechten van SMT kregen een real-time make-over die verrassend veel van de aantrekkingskracht van het origineel behield, inclusief het onderhandelingsmechanisme voor demonen.
Atlus verliet Imaginewithout een offline versie, dus bouwden communityleden speelbare fanservers, waaronder twee van de bekendste: ReIMAGINE en COMP-Hack. Atlus en Sega vonden dat niet leuk en spanden een rechtszaak aan, waardoor deze toegankelijke manieren om het spel te spelen feitelijk werden vernietigd en toekomstige inspanningen illegaal werden.
Darkspore bewijst dat games voor één speler ook kunnen sterven
Tijd voor de EA-inzending
Darkspore hands-on preview-gameplay
- Releasedatum: 26 april 2011
- Datum van beëindiging: 1 maart 2016
- Was het goed? Ja, het was verdomd goed.
- Is er een manier om het vandaag te spelen? Fans hebben delen van Darkspore toegankelijk gemaakt, maar de strijd blijft buiten bereik.
Al deze sluitingen zijn op zichzelf frustrerend, maar Darkspor is de meest flagrante, omdat de ondergang ervan volledig vermijdbaar en volledig onnodig was. Hoewel deze actie-RPG vooral bekend stond om zijn coöp voor 4 spelers, bevatte deze actie-RPG een volledige singleplayer-campagne die in feite op Diablo leek, zij het met een paar leuke ideeën geïmplementeerd door Spore.
Hoewel Darkspore niet een van de grootsten aller tijden was, was het een solide isometrische actie-RPG die opviel door het teamsysteem met drie wezens en de buit met lichaamsdelen als uitrusting/uitrusting. De gameplay was best leuk, omdat je met één klik op de knop tussen je wezens kon wisselen.
EA implementeerde Always-On DRM, wat betekende dat de game constant online moest zijn; Toen de servers werden uitgeschakeld, werd het gedeelte voor één speler onspeelbaar en werd de fysieke schijf een presse-papier. Het grappige is dat Darkspore waarschijnlijk helemaal niet herinnerd zou worden als het niet zonder goede reden werd vermoord; anders zou het gewoon weer een Diablo-kloon zijn die de leegte opvulde tot de release van Diablo 3.
Babylon's Fall was altijd onspeelbaar
Geboren als lijk
Babylon's val - Een lich.
- Releasedatum: 3 maart 2022
- Conclusiedatum: 27 februari 2023
- Heeft het indruk gemaakt? Nee.
- Is er een manier om het tegenwoordig te spelen? Nee.
Oké, laten we eindigen met het ultieme waarschuwende verhaal: de val van Babylon. Square Enix huurde PlatinumGames, een van de grootste ontwikkelaars van actiegames voor één speler, in om een live-service loopband te maken. Ondanks dat het vanaf de onthulling een slecht idee leek, werd deze RPG op de een of andere manier veel erger dan iemand zich had kunnen voorstellen, tot het punt dat hij zijn hele leven in principe onplezierig was. In minder dan een jaar heeft Square Enix deze ramp een halt toegeroepen, wat een bevestiging is van jaren van verspilde middelen en tijd.
Ik ga niet beweren dat Babylon's Fall beter verdiende, aangezien het een lelijk spel was dat ontwikkeld werd door middel van cynische trendsjagen. PlatinumGames had echter iets op het spoor met het Gideon Coffin-concept, waarmee je twee fysieke en twee spectrale wapens tegelijkertijd kunt uitrusten. Je viel met ze allemaal tegelijk aan, wat een leuk vechtsysteem had kunnen opleveren voor een standaard avontuur van 15 uur.
