8 najlepszych gier wszechczasów według FromSoftware, ostatecznie sklasyfikowane

Bez wątpienia uważam FromSoftware za mojego najlepszego twórcę gier. Japońskie studio dominowało w branży przez większą część ostatnich dwudziestu lat, wypuszczając przełomową grę Demon’s Souls w 2009 roku.

Dzięki Demon’s Souls, a następnie Dark Souls, Bloodborne i Elden Ring, FromSoftware ugruntowało swoją reputację wiodącego twórcy wymagających, bogatych w historię i nietypowych gier akcji RPG z perspektywy trzeciej osoby. Firma zasadniczo stworzyła nowy gatunek – obecnie powszechnie używany „soulslike” – a jednak żaden z egzemplarzy nie przewyższył oryginałów. W rzeczywistości wydania FromSoftu po Demon’s Souls były napędzane dążeniem do bezbłędności w wielu aspektach projektowania, a niektóre gry są bliższe temu ideałowi niż inne.

Miejsce: Dziewięć tytułów FromSoftware z najbardziej stromymi krzywymi uczenia się

​

1 / 3

Mroczne Dusze 2 (2)

Fani Dark Souls nie lubią Dark Souls 2. Jej status czarnej owcy serii może sprowadzać się do faktu, że świetnie prosperujący wówczas reżyser gry Hidetaka Miyazaki, który wyreżyserował zarówno Demon's Souls, jak i Dark Souls, zajął się tym projektem tylnym siedzeniem, pełniąc jedynie funkcję nadzorcy. Z pewnością przez większość czasu nie przypomina to Dark Souls, a może to wynikać ze względnego braku zaangażowania Miyazakiego.

W każdym razie Dark Souls 2 zdecydowanie zasługuje na miano najgorszej gry Dark Souls dzięki chaotycznemu projektowi świata (odmiennemu od połączonej mapy w Dark Souls 1), kiepskim wrogom i błędnym wyborom mechanicznym, takim jak powiązanie ramek niezwyciężoności ze statystyką zwinności. Nie jest całkiem źle — wiele scenerii i obszarów jest spektakularnych, a DLC należy do najlepszych w całej serii — ale wyraźnie pozostaje w tyle za resztą swoich krewnych.

1 / 3

Dusza demona zbudowana przy użyciu zestawu starego króla Dorana w Nexusie

Choć *Demon's Souls* niewątpliwie plasuje się w pierwszej piątce moich osobistych tytułów od FromSoftware, nie mogę zaprzeczyć, że ma swoje wahania. Naturalnie systemy walki i opcje dostosowywania postaci wydają się dość proste w porównaniu z kolejnymi dziełami studia. Jednak pomijając ten kontekst, *Demon's Souls* nadal ma kilka znaczących wad, które trudno przeoczyć.

Rozważmy na przykład spotkania z bossami. W grze pojawiają się imponujące walki, a postacie takie jak Stary Król Allant wskazują na przyszły kierunek projektowania bossów FromSoftware. Jednak jest to równoważone przez nudnych, pełnych sztuczek przeciwników, takich jak Bóg Smoków, którzy umniejszają główne atuty tytułu. Dodatkowo, *Demon's Souls* jest zauważalnie łatwiejszy niż późniejsze wpisy FromSoftware, ale wydaje się znacznie bardziej bezlitosny ze względu na rzadkie rozmieszczenie punktów kontrolnych. Elementy te, między innymi, łączą się w doświadczenie, które pomimo swojego wyjątkowego uroku jest nękane irytującym brakiem spójności.

1 / 3

Dark Souls 3 – Zestaw Zbroi Słońca ukończony (1)

Demon's Souls może być technicznie pierwszą grą typu „souls”, ale to Dark Souls naprawdę rozpaliło ten gatunek, a co za tym idzie, FromSoftware. Najwyraźniej studio było w stanie nieco bardziej udoskonalić swoją wizję w wydaniu z 2011 roku, w którym brakuje niespójnych bossów i poziomu trudności swojego poprzednika, wprowadzając jednocześnie nowatorskie koncepcje, takie jak projekt połączonego świata. Pod względem samego wpływu i pomysłowości Dark Souls jest z pewnością najważniejszą grą 2010 roku i być może najbardziej wpływową grą RPG akcji w historii.

Jednocześnie do Dark Souls wracam znacznie rzadziej niż do innych pozycji z tej serii. Istnieją drobne zastrzeżenia, takie jak fakt, że walka wydaje się wyjątkowo powolna w grach takich jak Bloodborne i Dark Souls 3, ale także szerszy brak dopracowania w niektórych obszarach. Niezależnie od tego, czy jest to zamierzone, czy nie, Dark Souls jest prawdopodobnie najbardziej nieuczciwą grą współczesnego FromSoftu, ponieważ często giniesz w wyniku niestabilnej pracy kamery, niespodziewanych ataków lub nieudanych sekcji platformówek. A może po prostu zostaniesz zablokowany, ponieważ zbyt wcześnie minąłeś Pinwheel. Taka nieprzewidywalność jest częścią tego, co sprawia, że ​​Dark Souls jest wyjątkowe, ale przyczynia się również do nierównego ogólnego doświadczenia, szczególnie w przypadku osób, które grają po raz pierwszy.

1 / 3

Walka w pancernym rdzeniu 6

Po monumentalnym sukcesie Elden Ring, FromSoftware odeszło od serii Souls i powróciło do linii Armored Core z Armored Core6: Fires of Rubicon. Ta zmechanizowana przygoda kładzie nacisk na szybki ruch, wysokooktanową walkę i głębokie dostosowywanie na poziomie, co odróżnia ją od walki wręcz na miecze i magię znanych z Dark Souls, Bloodborne i ich krewnych. Niemniej jednak Armored Core6 stanowi doskonałą ilustrację cech, które wyróżniają prace FromSoftware.

Uzbrojony w większe zasoby i doświadczoną wiedzę, firma FromSoftware stworzyła bardziej wyrafinowaną, skoncentrowaną i bogatą w treść wersję serii w Armored Core 6. Podstawowa pętla koncentruje się na zachowaniu zwinności i wykorzystaniu każdego elementu wyposażenia, a strategia ta kształtuje się na podstawie tego, jak wyposażasz swoje mechy w różnorodny sprzęt do walki wręcz, broń palną, systemy obronne i nie tylko. Nagradza wielokrotne przejścia gry, aby w pełni docenić jej głębię. Choć w porównaniu z Dark Souls i Elden Ring pozostaje to niszowy tytuł, Armored Core6 nadal błyszczy jako przykład wyjątkowo sprytnego projektu gry.

Elden Ring jest częstym punktem wyjścia dla nowszych konwersji FromSoftware, ponieważ jest ogólnie znacznie bardziej dostępny niż jego poprzednicy. Szeroka popularność gry i niemal powszechne uznanie krytyków po latach ułożyły się w dość przewidywalny wzór, a wielu graczy ma obecnie wątpliwości, jak dobry jest naprawdę Elden Ring. Gra zdecydowanie ma swoje słabe strony, które krytycy szybko wytykają: powtarzające się bitwy z bossami, źle zaplanowany system ulepszeń broni i zła optymalizacja komputera PC były wymieniane jako znamiona przeciwko grze i wszystkie są uzasadnioną krytyką.

Jednocześnie głupio jest skupiać się na tych negatywnych punktach, skoro cały pakiet Elden Ring jest tak niesamowity. Była to pierwsza gra FromSoftware z prawdziwym otwartym światem i wymowne jest, że studio w zasadzie opanowało tę koncepcję już za pierwszym razem. Od czasów Zelda: Breath of the Wild nie było gry z otwartym światem oferującej tak potężne poczucie przygody, tajemnicy i intrygi. Połącz bardziej płynną wersję formuły Dark Soulscombat i jedne z najlepszych opcji tworzenia konstrukcji we wszystkich grach, a Elden Ring potrafi być jeszcze bardziej monumentalny niż Breath of the Wild.

1 / 3

Obraz za pośrednictwem FromSoftware

Wielu purystów FromSoftware będzie upierać się, że Dark Souls 3 należy do słabszych tytułów z serii. Dokonuje kilku radykalnych odstępstw od poprzednich pozycji Dark Soulsentries, głównie skupiając się bardziej na walce niż na eksploracji i znacznie zniechęcając do budowania czołgów na rzecz uników inspirowanych Bloodborne. Jest też dość liniowy, co było trudną do przełknięcia pigułką dla tych, którzy wciąż tęsknili za czasami rozległej, połączonej mapy Dark Souls1.

Jednak w przeliczeniu na funta twierdzę, że Dark Souls 3 jest o wiele bardziej spójny i „idealny” niż Dark Souls 1 czy Dark Souls 2. Chociaż walka wyraźnie wzoruje się na książce Bloodborne, zdecydowanie wciąż jest miejsce na ciężkie konfiguracje (na przykład podczas mojej ostatniej rozgrywki stworzyłem Wielki Miecz inspirowany Gutsem), a szybsze tempo walki w większości zapewnia bardziej intensywne i responsywne bitwy. Od walki, przez projekt świata, aż po fabułę, Dark Souls 3 czerpie korzyści z rosnącego mistrzostwa FromSoftware w stworzonym przez siebie gatunku, nawet jeśli brakuje jej tej samej błyskawicznej jakości, co inne gry tego studia.

1 / 3

Bloodborne Hunter stanął przed gotycką architekturą

Podobnie jak wielu fanów FromSoftware, zacząłem od Bloodborne w 2015 roku. Gotycka, semi-steampunkowa estetyka gry, klimat Van Helsinga i notoryczny poziom trudności przekonały mnie do drzwi, ale jej dopracowana fabuła, mistrzowskie przejście w stronę kosmicznego horroru i wyjątkowy projekt poziomów utrwaliły Bloodborne jako arcydzieło w moim nastoletnim umyśle. Ponad dziesięć lat i co najmniej pięć rozegrań później, a ja wciąż odczuwam to samo intensywne uczucie niesamowitego zdziwienia za każdym razem, gdy ją uruchamiam.

Bloodborne jest pod wieloma względami usprawnioną wersją swoich bezpośrednich poprzedników. Zachowuje ten sam wymagający, oparty na pozycjach system walki wręcz, co w Dark Souls i Demon's Souls, ale z niemal krótkowzrocznym naciskiem na szybki, agresywny styl gry, ułatwiony dzięki takim funkcjom, jak system rajdów, który zachęca do ataku jako sposobu na leczenie HP. Zamiast być ogłupioną wersją Dark Souls, skupienie się na tym sprawia, że ​​Bloodbornea jest bardziej oszczędnym i wydajnym produktem, z bardzo niewielką ilością rozczarowujących spotkań z bossami, obszarów sztuczek i tak dalej.

1 / 3

Sekiro Shadows Die Twice Bohater walczący z wrogiem

Gdyby kiedykolwiek zaistniała potrzeba sporu na temat klasyfikacji FromSoftware jako mistrzowskiego twórcy gier, Sekiro: Shadows Die Twice posłużyłoby jako niepodważalny dowód. Podobnie jak studio zasadniczo wynalazło nowy gatunek w grze Demon's Souls, Sekiro wprowadził gry na inny poziom walki opartej na parowaniu, która wykorzystuje obronę jako atak. Parowanie wrogów wypełnia licznik oszołomienia, torując drogę do niszczycielskich ataków kończących. Im niższe zdrowie wroga, tym szybciej zapełnia się jego wskaźnik oszołomienia. Efektem tej stosunkowo prostej formuły jest wręcz niewiarygodnie elegancki sandbox bojowy.

Niezależnie od tego, czy myślisz, że Sekiro wzmacnia tradycyjną formułę soulslike, czy całkowicie od niej odchodzi, nie można zaprzeczyć, że jej udoskonalenia wywarły wpływ na przestrzeń gier akcji — ile gier typu „Sekiro-like” lub „parryslop” wydano w ciągu ostatnich kilku lat? W przeciwieństwie do bardziej oczywistych pułapek formuły Dark Souls, Sekirois zaprojektowano w oparciu o bardziej ogólne filozofie, takie jak pęd do przodu w walce i dążenie do doskonałości w ramach mechanicznych. Mimo to żadna z wielu gier tej dekady inspirowanych Sekiro nie była nawet w stanie przebić oryginalnej receptury FromSoftware. W tym sensie Sekiro jest co najmniej na równi z pierwszym Dark Souls.