Toen de eerste Minecraft Dungeons in 2020 uitkwamen, was het een nieuw idee dat de unieke identiteit van Minecraft combineerde met het geliefde kerkercrawl-genre. Het was geen perfect spel, maar het was een geïnspireerd idee dat met charme leidde, zelfs als het uiteindelijk op safe speelde. Helaas voldoet Minecraft Dungeons 2 niet aan de sterke punten van zijn voorgangers en belichaamt het het idee van een "veilig vervolg" op een toch al veilig spel.
Minecraft Dungeons 2 is een direct vervolg, dat volgt op de gebeurtenissen uit de eerste game, maar een nieuw verhaal vertelt rond de Illager High Council. Na de nederlaag van de Arch-Illager in de eerste game, heeft deze Hoge Raad een nieuwe Minecraft-dimensie gevonden en ontdekt, de Sift, en probeert hij de Bovenwereld met zijn kracht te veroveren. 'Nieuw' is een consistent thema in Minecraft Dungeons 2, waarbij het vervolg nieuwe pantserstukken, nieuwe talismannen, nieuwe betoveringsmethoden en nieuwe manieren introduceert om builds te maken; nieuwe functies zoals springen voor doorkruisen en vechten, nieuwe Unreal Engine 5-beelden en nieuwe eindspelinhoud. Helaas voelt niets ‘nieuws’ overtuigend genoeg om dit vervolg aan te sturen.
De moment-tot-moment-gameplay van Minecraft Dungeons 2 is een stap terug
minecraft kerkers 2 spelscreenshot 1
De grootste fout die ik kan maken in Minecraft Dungeons 2 is dat het over het algemeen niet altijd leuk is. Er ontbreekt een leuke factor in de gameplay van moment tot moment, waarbij het simpelweg voelt alsof je genezingen, vaardigheden en standaardaanvallen achter elkaar laat knallen zonder echt gewicht of impact op wat er gebeurt. Een deel daarvan is hoe ongelijk Minecraft Dungeons 2 in moeilijkheden verkeert. Vaak vormen standaard mobs geen bedreiging totdat spelers een hele groep samen vanaf de andere kant van de kaart vliegeren om een kunstmatige uitdaging te creëren.
Het "Milestone" -systeem van Minecraft Dungeons 2 voor gevechten doet ook pijn omdat de moeilijkheidsgraad van de mob toeneemt wanneer spelers bepaalde "mijlpalen" bereiken, dus er is geen gevoel van voortgang in de strijd, het komt gewoon op de weg terecht waar het iets uitdagender wordt totdat spelers meer buit verwerven. De terugkerende en nieuwe Minecraft-mobs voegen daar op geen enkel moment veel aan toe, en het voelt consequent alsof er een stukje van de puzzel ontbreekt in de gameplay van moment tot moment.
De buit is echter een verzilverend element in Minecraft Dungeons 2. Spelers kunnen elk pantserstuk betoveren en worden aangemoedigd om voortdurend nieuwe uitrustingen uit te proberen die ze ontgrendelen. De meeste buit wordt geleverd met unieke vaardigheden die de gameplay kunnen veranderen, zoals een explosie van een honingpot die bijen oproept. Het wordt echter erg snel repetitief, wat betekent dat spelers alleen op hogere niveaus herhaalde buitstukken zullen zien. Toch bleef het vinden van nieuwe buit me op de been houden, vooral als het om nieuwe unieke dingen in Minecraft Dungeons 2 ging. Dat gezegd hebbende, er is niet genoeg om een lange jacht op buit vol te houden als het resultaat een matte gameplay is die snel veroudert.
Het kostte me ongeveer zeven uur om de credits te rollen, inclusief wat neveninhoud. Er is nieuwe eindspelinhoud in Soul Storms om te verkennen, maar het eindspel voelt ongelooflijk dun aan.
Een van de grootste problemen met het buit-/personagebouwsysteem van Minecraft Dungeons 2 is dat geen van de bazen of mobs meeslepend of uitdagend genoeg is om buildcrafting nodig te maken. Spelers kunnen tijdens het spel willekeurige items samenstellen, waardoor 'builds' optioneel lijken in een door hen gedefinieerd genre. Tot overmaat van ramp zijn een flink aantal bazen in Minecraft Dungeon 2 allemaal hetzelfde. Sommige games herhalen baasvijanden (of maken ze daarna gemeenschappelijke vijanden) om een gevoel van vooruitgang of groeiende kracht over te brengen, maar hier lijkt het een verhaalpunt te ondersteunen dat hoe dan ook plat valt.
Het World Design en Sift van Minecraft Dungeons 2 zijn 50-50
Minecraft Dungeons 1 bracht veel van zijn charme met zich mee via de muziek en de beelden, en over het algemeen doet Minecraft Dungeons 2 dat ook. Unreal Engine 5 geeft de esthetiek een boost, ook al is dat op sommige plaatsen misschien een beetje vertroebeld. In groene grasgebieden kan het bijvoorbeeld ongelooflijk moeilijk zijn om een Minecraft-zombie en een klimplant uit elkaar te houden (totdat deze ontploft, wat misschien opzettelijk is). Over het geheel genomen blijven muziek en beelden echter de sterkste elementen in de algemene benadering van Minecraft's bovenwereld en The Sift.
minecraft kerkers 2 spelscreenshot 5
Helaas is het doorkruisen van beide erg saai. Spelers reizen tijdens het verhaal van hub naar hub, met in totaal 9 hubs. Tussen hubs zijn de meeste biomen een eenvoudig pad (sommige Minecraft-kerkers voelen zich ook zo). Sommige gebieden openen zich, maar zelden op interessante manieren, en buiten de gebaande paden treden voelt zelden lonend genoeg. De speurtochten in elk gebied zijn ook voorspelbaar repetitief, waarbij er weinig verschil is tussen speurtochten in de vroege en late game.
De Sift is de eerste nieuwe Minecraft-dimensie in bijna 15 jaar, maar de traversal- en quest-problemen temperen die opwinding. Op zichzelf genomen is het idee van de Sift – dat het best omschreven kan worden als spiritueel en zangerig – leuk. De mobs zijn uniek en meeslepend, de verandering in kleurenpalet is welkom en de manier waarop het verbinding maakt met de Bovenwereld is cool. Helaas is het idee beter dan de uitvoering ervan. De Sift voelt uiteindelijk vergeetbaar aan, omdat de meeste spelers uiteindelijk het gevoel zullen hebben dat ze op doortocht zijn.
Uiteindelijk beschrijft 'vergeetbaar' veel van Minecraft Dungeons 2. Zelfs de paar briljante momenten worden vergeetbaar als ze worden begraven onder middelmatigheid. Ik kan niet zeggen dat ik mijn tijd met de titel haatte, en ik kan niet zeggen dat ik er dol op was. Minecraft Dungeons 2 is een eenvoudig genoeg ravotten dat geen enkele indruk achterlaat als het allemaal gezegd en gedaan is.
