Wciąż mamy sporo czasu do pojawienia się Exodusa, ale szum wokół gry już zaczyna narastać. Jako debiut Archetype Entertainment, studia, w którym pracują wybitni absolwenci BioWare, Exodushas przyciągnął wiele uwagi i był już postrzegany jako coś w rodzaju duchowego następcy Mass Effect, na dobre i na złe.
Nie sądzę, że Archetype spieszy się z ignorowaniem porównań do Mass Effect – w końcu Mass Effectis jest regularnie okrzyknięty jedną z najlepszych serii RPG wszechczasów. Jednocześnie Archetype jasno określił swoje intencje i oryginalność swojego produktu: Exodusa ma być ewolucją starszej filozofii projektowania BioWare, a także znaczącym, odrębnym doświadczeniem w grach. Jednym ze sposobów, w jaki Exodusi przenosi ducha Mass Effectis poprzez swoje systemy romansów, które Archetype określił jako kluczowe elementy rozgrywki RPG. Archetype przedstawił także romans jako bardziej solidną i wieloaspektową sprawę (bez zamierzonej gry słów), co, miejmy nadzieję, pomoże mu lepiej dopasować się do docelowej dojrzałej publiczności gry.
W Exodus Romance chodzi przede wszystkim o poprawę wrażeń z odgrywania ról
Exodus Jun i Towarzysze
Pisarz Exoduslead i były luminarz BioWare, Drew Karpyshyn, mówił o systemach romansów Exodusu przy kilku okazjach, ale myślę, że jeden z jego najlepszych, w skrócie opisów tego pomysłu pochodzi z wywiadu dla IGN z września 2026 roku:
... bardziej skłaniamy się ku romansom będącym rodzajem relacji opartej na odgrywaniu ról, a nie powiązanym bezpośrednio z rozgrywką. Przede wszystkim gracz kieruje romansami, które nie są ograniczone płcią. Ale nie ma sytuacji, w której postać będzie z tobą romansować, jeśli nie przejmiesz inicjatywy. Chcemy postawić Cię w sytuacjach, w których możesz potencjalnie spróbować romansować z więcej niż jedną postacią. Czasami pójdzie dobrze, czasami nie, w zależności od postaci i wyborów, których dokonasz. Jak w prawdziwym życiu, jest to skomplikowane, prawda? Chcemy, żeby to było skomplikowane. Chcemy, aby gracze znajdowali się w sytuacjach, w których mają trudności z uzyskaniem tego, czego chcą od związku.
W tym stwierdzeniu jest kilka interesujących elementów, jak na przykład opis romansu Exodusa jako mocno seksualnego dla graczy, ale chcę się skupić na użyciu słowa „skomplikowany”. To słowo mogłoby teoretycznie reprezentować najcenniejsze aspekty romantycznego sandboxa w Exodusie, wskazując na fundamentalne pragnienie, aby relacje były czymś więcej niż tylko dodatkowymi fragmentami treści pobocznych lub, co gorsza, „nagrodami” za obsługę fanów za ukończenie różnych wyzwań lub zadań.
Karpyshyn użył poliamorii jako przykładu: niektóre romantyczne postacie będą z tym w porządku, a inne nie, ale gra i tak nie powstrzyma cię przed ściganiem wielu partnerów. Oznacza to, że gracz jako „pilot” głównego bohatera Juna Aslana ma swobodę działania na wiele różnych sposobów, jednak w wyniku tej swobody mogą wyniknąć konsekwencje narracyjne. Takie podejście powinno teoretycznie uwydatnić elementy romantyczne Exodusa.
Exodus może pomóc w ewolucji projektowania gier RPG Romance
Mamy tendencję do odnoszenia się do romantyzmu w grach wideo, używając terminów takich jak „mechanika”, „funkcje” i „systemy”, tak jakby były one po prostu innymi elementami interaktywnego projektu gry. To trochę dziwne, ponieważ nie mamy skłonności do myślenia w ten sposób o innych elementach narracji. Na przykład niekonwencjonalne jest myślenie o dobrym pisaniu postaci jako o „dobrych cechach charakteru” lub „dobrej mechanice charakteru”.
Zbliżenie na standardowego samca Juna Aslana z Exodusu
Można to przypisać nieco żenującej prawdzie o wczesnej kulturze gier. Historycznie rzecz biorąc, gry wideo były skierowane głównie do heteroseksualnych młodych mężczyzn, dlatego intymne spotkanie z atrakcyjnym NPC jest często postrzegane jako cel do osiągnięcia, a nie organiczna część historii. Jest to boleśnie widoczne w mojej ulubionej serii gier wideo, Mass Effect, która prawie zawsze tak układa wątki romantyczne, że ich kulminacją jest romantyczna scena pomiędzy partnerami tuż przed ostatnią misją, czyniąc ten moment finałem historii romantycznej, a nie tylko jej częścią.
Niektóre romantyczne postacie będą z tym w porządku, a inne nie, ale gra nie powstrzyma cię od ścigania wielu partnerów.
Redukuje to romantyczne postacie do obiektów, całkiem dosłownie: scena staje się celem gracza. Nie jestem purytaninem – nie mam nic przeciwko scenom romantycznym w grach takich jak Mass Effect – ale myślę, że to największe osiągnięcie tak wielu historii romantycznych sprawia, że narracje są mniej interesujące. Moim zdaniem o wiele ciekawiej jest obserwować, jak relacje pogłębiają się, ewoluują i reagują na złożone i nieoczekiwane sytuacje. Stawiając graczy „w sytuacji, w której walczą o uzyskanie tego, czego chcą od związku”, Exodus mógłby zapewnić tego rodzaju głębię i wagę narracji w swoich romantycznych wątkach pobocznych.
System romansów w Exodusie musi być więcej niż skomplikowany na papierze
Chociaż moje nadzieje związane z Exodusem są bardzo duże, staram się także złagodzić swoje oczekiwania; Długo czekałem, aż gra podniesie rękawicę rzuconą przez Mass Effect i z łatwością mogłem zobaczyć, jak ogarnia mnie optymizm. Archetype Entertainment, pomimo niezaprzeczalnego zestawu talentów, jest studiem niesprawdzonym i nie ma sposobu, aby naprawdę wiedzieć, jak poradzi sobie z tym nowym, ambitnym projektem. Oznacza to, że romans, podobnie jak wszystkie inne aspekty Exodusu, będzie dużym znakiem zapytania do czasu faktycznej premiery gry.
Chociaż doceniam opis „skomplikowanego” romansu Exodusa autorstwa Karpyshyna, wiem też, że o wiele łatwiej jest opisać i wyobrazić sobie złożoną, reaktywną symulację społecznościową, niż ją faktycznie stworzyć. Niektóre postacie popadną w poliamorię, a inne nie, co jest w porządku, ale trudno wiedzieć, co to dokładnie oznacza. Jeśli tego rodzaju preferencje postaci faktycznie prowadzą do dramatyzmu lub merytorycznego rytmu fabuły, to mogłoby być fajne, ale jeśli sprowadzają się do jednorazowych wersów lub podstawowego blokowania treści, to nie za bardzo.
Wspomniany przykład poliamorii jest interesujący, ponieważ chociaż Exodusto ma potencjał do wprowadzenia innowacji w tej dziedzinie, istnieje również potencjał, aby był on bardzo pieszy. Mówiąc najprościej, te wielopartnerskie powiązania mogą po prostu prowadzić do szybkiego nagany lub być może do odmowy okazywania uczuć pogardzanym stronom. Nie byłoby to bezwartościowe, ale byłoby to również podejście w stylu tostów mlecznych, a jednocześnie technicznie mieszczące się w granicach wzniosłych ambicji Archetype.
