Istnieje wiele znakomitych franczyz FPS, a garstka może poszczycić się niezwykłą ofertą, której innym trudno dorównać. Jednak stworzenie bezbłędnej trylogii FPS pozostaje trudnym zadaniem. Seria może wystartować z kultowym początkiem, ale może mieć trudności z utrzymaniem tego poziomu doskonałości w ostatniej części.
Kiedy trylogia odniesie sukces, dostarcza nie jeden, ale trzy wyjątkowe tytuły, każdy z własnymi mocnymi stronami, które przeplatają się, aby poprawić ogólne wrażenia. W całym gatunku takie trylogie dowodzą, że spójna narracja, trwałe zaangażowanie graczy i niezmiennie wysoka jakość mogą zostać utrzymane w wielu różnych grach.
Halo
Kształtowanie początków strzelanek konsolowych
Bungie Halo 2 na Xbox Live
- Zasadniczo zmieniony projekt konsolowego FPS.
- Kampanie i tryb wieloosobowy są wciąż pamiętane.
Niewiele trylogii FPS miało kulturowy i mechaniczny wpływ oryginalnej Halotrilogy. Combat Evolved pokazało, że konsolowa gra FPS może zaoferować pełny pakiet precyzyjnego sterowania, inteligentnych wrogów, ekspansywne poziomy i naprawdę dobrze napisaną historię łączącą to wszystko w całość, i to nawet nie wspominając o PvP.
Halo 2 rozszerzyło praktycznie wszystko, wprowadzając ulepszenia pojazdów, a trzecia część, Halo 3, nie tylko powtórzyła to, co było wcześniej; udoskonaliło formułę do poziomu wiedzy naukowej, która zdefiniowała większość gier FPS na początku XXI wieku. Ponad dwie dekady później oryginalna Halotrilogy pozostaje jednym z najwyraźniejszych przykładów tego, jak zbudować FPS, w którym poszczególne gry są doskonałe same w sobie, a jeszcze skuteczniejsze jako kompletna trylogia.
Call Of Duty: Modern Warfare (oryginał)
Wciąż najlepszy we franczyzie
Recenzja zremasterowanej gry Modern Warfare zbombardowana na Steamie
- Kampanie filmowe z niesamowitymi poziomami.
- Niezliczone kultowe mapy i broń.
Oryginalna trylogia Modern Warfaretrilogy przekształciła Call of Duty z udanej strzelanki z czasów II wojny światowej w jedną z największych serii rozrywkowych na świecie. W pierwszej grze zostaliśmy wprowadzeni we współczesną scenerię z tak dużą ilością kinowej akcji, że często mieliśmy wrażenie, że oglądamy film, i ta sama koncepcja pozostała aktualna także w dwóch kolejnych grach.
Tym, co sprawia, że trylogia działa, jest poczucie ciągłości. Postacie, konflikty i konsekwencje przenoszą się bezpośrednio pomiędzy grami, nadając trzem kampaniom wrażenie jednej ogromnej historii, a nie serii niepowiązanych ze sobą strzelanek wojskowych. Jeśli kiedykolwiek znudzi Ci się skuteczne ratowanie świata w kółko, będziesz mieć dostęp do jednych z najsolidniejszych i najbardziej satysfakcjonujących trybów dla wielu graczy w całej serii, które wciąż zajmują czołowe miejsca na listach wielu graczy.
Modern DOOM
Przywracanie strzelanek Boomer z martwych
DOOM (2016) — zrzut ekranu Steam (A Desolate Environment)
- Ponowne uruchomienie, które odświeżyło ponadczasowy projekt.
- Kolejne tytuły, które wprowadziły świeże mechaniki i koncepcje.
DOOM z 2016 roku pojawił się po długiej przerwie w serii i oczekiwania zostały w pełni nagrodzone. Jeśli miałbyś sobie wyobrazić idealne współczesne doświadczenie DOOM-a, ten tytuł doskonale go ucieleśnia – oferując wysokooktanową akcję i przesadne elementy scenograficzne, które z każdą nową odsłoną stają się coraz bardziej oburzające.
DOOM Eternal jest powszechnie uznawany za jedną z najlepszych strzelanek pierwszoosobowych, jakie kiedykolwiek stworzono, a The Dark Ages różni się od swojego poprzednika zupełnie nowym tłem i sekwencjami walki na granicy komedii, dostarczając momentów zarówno wspaniałych, jak i śmiejących się głośno zabawnych. Po wskrzeszeniu serii DOOM przeżywa teraz złotą erę doskonałości, a ja, na przykład, nie mógłbym być bardziej podekscytowany możliwością ponownego pojawienia się Doom Slayera na moim ekranie.
BioShock
Środowiska, narracja i nie tylko
BioShock Infinite
- Niezrównana konstrukcja świata w swojej kategorii.
- Trwała mechanika, która dzisiaj zapewnia taki sam efekt.
Seria BioShock od dawna uznawana jest za klasykę, ale w porównaniu z innymi tytułami z tego gatunku naprawdę przewyższa resztę. Rapture oferuje uderzająco piękne, ale zapadające w pamięć tło, które wciąga graczy w pierwsze dwie gry, podczas gdy Infinite podtrzymuje tę dynamikę, prezentując zupełnie inny świat zdominowany przez chmury, a nie wodę.
Pod względem rozgrywki seria przypomina niemal bojowy sandbox. Dzięki szerokiemu wyborowi broni i plazmidów możesz podejść do każdego spotkania na niezliczone sposoby. Reputacja marki jest oczywista i spodziewam się, że będzie ona w dalszym ciągu umacniać swoje dziedzictwo jako siły wyznaczającej epokę na scenie FPS i szerzej rozumianej branży gier.
Metroid Prime
Przekraczanie etykiety FPS
Metroid Prime
- Łączy strzelanie z zagadkami środowiskowymi.
- Każda gra rozwija umiejętności Samusa w unikalny sposób.
TheMetroid Primetrilogy udowodniło, że gra pierwszoosobowa może oddać eksplorację i atmosferę, które definiowały wcześniejsze tytuły z serii. Nagle nie eksplorowałeś dwuwymiarowych etapów, ale byłeś całkowicie zanurzony w świecie 3D i zmuszony do przedostania się przez niego w celu odkrycia szczegółów i wskazówek w otoczeniu.
Późniejsze wpisy wprowadziły mroczniejszą scenerię i dodały więcej sekwencji filmowych, które jeszcze bardziej przybliżyły cię do akcji, ale nigdy nie straciły z oczu podstawowej zasady, jaką jest stawianie eksploracji na pierwszym miejscu. Tylko z tego powodu gry Metroid Prime spisały się zaskakująco dobrze, pozwalając cofnąć się w czasie do ery wypełnionej po brzegi innowacjami i niezwykłymi pomysłami.
Quake
Strzelanki Arena pionierskie w tym gatunku
Wyrzutnia rakiet w Quake
- Zdefiniowana w pełni trójwymiarowa walka w strzelance pierwszoosobowej.
- W kolejnych tytułach podążał bardzo rozbieżnymi ścieżkami.
Oryginalna Quaketrilogy jest niezwykła, ponieważ jej trzy części nie są po prostu iteracjami tej samej formuły. Quaker zrewolucjonizował gatunek dzięki w pełni trójwymiarowym środowiskom i szybkiemu ruchowi, co wprowadziło nowy rodzaj rozgrywki i umiejętności, które bardzo szybko stały się zjawiskiem głównego nurtu.
Quake 2 skutecznie przebudował serię w odrębną, militarną scenerię science-fiction, natomiast Quake Arena całkowicie porzuciła tradycyjne kampanie na rzecz rozgrywki wieloosobowej PvP. Dla mnie trylogia przypomina trzy strony jednego arcydzieła, z których każda udowadnia swoje indywidualne mocne strony, ale jednocześnie zachowuje DNA, które sprawiło, że Quake był od początku ukochany.
Resistance
PlayStation's Underused FPS Titan
gra opór 2
- Wyraźne ustawienie historii alternatywnej.
- Tożsamość pozostała taka sama pomiędzy wpisami.
Trylogia Resistance firmy Insomniac pozostaje jedną z bardziej pomijanych serii FPS, jednak ten brak uwagi w żaden sposób nie ma związku z jakością gier. Fall of Manset scena w alternatywnych latach pięćdziesiątych XX wieku, gdzie ludzkość walczy z tajemniczą Chimerą, co oznacza, że musisz walczyć staroświecką bronią wojskową z armią obcych form życia, które nigdy nie bały się strzelać.
W miarę trwania serii skala się zwiększała, ale ta sama atmosfera i klimat pozostały niezmienne aż do końca. Szkoda, że prawdopodobnie nigdy nie powróci, ale twierdzę, że nadal jest to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto szuka serii FPS, która uderza w każdy gwóźdź w głowę, a jednocześnie wprowadza kilka własnych.
Metro
Znaczenie głębokiego zaangażowania
Zrzut ekranu z Metro 2033
- Mrożąca krew w żyłach mechanika inspirowana horrorem osadzona w ponurym tle.
- Połączenie elementów przetrwania i głęboko wciągającej narracji.
Metro z powodzeniem przeniosło mrożący krew w żyłach i często przerażający wszechświat serii książek w grywalną trylogię, która po mistrzowsku oddaje strach i niepokój nieodłącznie związany z postapokaliptyczną scenerią. Tytuł inauguracyjny przenosi graczy w duszne, podziemne przestrzenie postnuklearnej Moskwy, podczas gdy Last Light utrzymuje w dużej mierze podobne środowisko, ale ulepsza mechanikę rozgrywki i wprowadza zupełnie nowy wachlarz niebezpieczeństw, z którymi trzeba się zmierzyć.
Exodus przełamał ograniczenia linearnej akcji, rozszerzając świat, oferując szersze możliwości eksploracji i znacznie więcej sposobów na śmierć. Ostatecznie ta seria jest szczytem klimatycznego designu i immersji, co utrudnia zidentyfikowanie innej serii lub pojedynczego tytułu, który generuje taki sam poziom napięcia i napięcia jak Metro.
