Co zaskakujące, żyjemy obecnie w złotej erze gier wideo o superbohaterach. Chociaż niedawna premiera Marvel's Wolverine mogła nie spełnić wysokich oczekiwań fanów, podgatunek ten pozostaje żywy i solidny. Świadczą o tym inne udane tytuły studia Insomniac, a także takie hity jak Marvel’s Guardians of the Galaxy, Marvel Rivals, Marvel’s Midnight Suns czy LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight.
Ten poziom jakości nie zawsze był normą, szczególnie przed serią Batman: Arkham, która podniosła standardy dla bohaterów komiksów w mediach interaktywnych. „Stare złe czasy” wypełnione były wieloma rozczarowującymi i przeciętnymi tytułami skupiającymi się na bohaterach, które często służyły jako obowiązkowe dodatki do filmów. Niestety, nawet te gry, które początkowo zebrały pozytywne recenzje, słabo się zestarzały i dziś prawie nie da się nimi cieszyć z powodu przestarzałej mechaniki, słabej grafiki, problemów z wydajnością lub błędnych decyzji projektowych.
Hulk
Bronze Sandwiched Between Gold
Ujęcie z filmu „Hulk”, 2003.
Film Anga Lee o Hulk z 2003 roku zyskał złą reputację i rozumiem dlaczego. Wielu widzów uznało film za nudny i niedostępny, pozbawiony zabawy i dreszczyku emocji typowych dla opowieści o superbohaterach. To może wyjaśniać, dlaczego pokrewna gra – która znacząco odbiega od fabuły filmu – została ciepło przyjęta przez krytyków, zdobywając ocenę 8/10 od IGN.
Patrząc wstecz, jasne jest, że czas nie potraktował tej interaktywnej wersji Hulka przychylnie. Mimo że zawiera kilka intrygujących koncepcji, gra ostatecznie wydaje się powtarzalna i płytka, przypominając bijatykę zatrzymaną przez problemy z tempem wynikające z niezdarnych etapów Bruce'a Bannera. Do gry Hulk z 2003 roku, wydanej w tym samym pięcioletnim odstępie, co podstawowe tytuły superbohaterskie, takie jak Spider-Man 2 i The Incredible Hulk: Ultimate Destruction, trudno jest wracać ponownie, nawet jako nostalgiczny powrót do przeszłości.
Spider-Man 3
Nigdy nie dorówna swojemu poprzednikowi
Spider-Man 3 (7)
Przez lata oparta na fizyce i kapryśnie beztroska gra wideo *Spider-Man 2* utrzymywała tytuł najlepszego tytułu superbohatera 3D, jaki kiedykolwiek powstał. W rezultacie następca, *Spider-Man 3*, stanął przed ogromną presją, aby dorównać temu dziedzictwu, jednak ostatecznie nie sprostał wysokim standardom wyznaczonym przez swojego poprzednika.
Odzwierciedlając film Sama Raimiego, z którego została zaadaptowana, gra *Spider-Man 3* zachowuje rozpoznawalne elementy swojego uwielbianego poprzednika, ale brakuje jej tego samego poziomu dopracowania i pewności siebie. Chociaż przeglądanie stron internetowych pozostaje sprawne, zostało zauważalnie spowolnione, aby dostosować się do bardziej intensywnych graficznie efektów wizualnych. Prezentacja wizualna wydaje się zagracona, nadmiernie błyszcząca i nieatrakcyjna, a niedociągnięcia występujące w *Spider-Manie 2* nie zostały poprawione ani odpowiednio usunięte. Rezultatem jest kontynuacja, która waha się od nudnej w szczytowym momencie do irytującej w najgorszym, a frustracja potęgowana jest przez świadomość, że ma potencjał, aby być znacznie lepszym.
Marvel Ultimate Alliance
Dated Almost Immediately
Rozmowa z NPC w Marvel Ultimate Alliance
To stanowi prawdziwe wyzwanie. Podzielam to samo zdanie z wieloma moimi rówieśnikami, że darzę głębokim uczuciem wspomnienia godzin spędzonych w dzieciństwie na graniu w Marvel Ultimate Alliance z kumplami. Zawsze wyobrażałem sobie bijatykę dla czterech graczy jako tętniącą życiem, chaotyczną i beztroską przygodę zręcznościową. Percepcja ta została zniszczona, gdy kilka lat temu zdecydowałem się powrócić do tego tytułu. Prawdopodobnie powinienem był zostawić grę jako cenne wspomnienie, zamiast poddawać ją ponownemu przejściu.
Chociaż skład bohaterów Marvela w Ultimate Alliance jest z pewnością imponujący, wrażenia psują słabo dopracowane systemy walki i niezdarny, przypadkowy projekt poziomów. W rezultacie te kultowe postacie rzadko są poświęcane blaskowi, na jaki zasługują. Ostatecznie Marvel Ultimate Alliance sprowadza się do bezmyślnego wciskania przycisków i manipulowania joystickiem w nudnych, pozbawionych inspiracji środowiskach. Biorąc pod uwagę dostępność doskonałych, kooperacyjnych awanturników Marvela, takich jak niedawny Marvel: Cosmic Invasion, Ultimate Alliance nie jest tytułem niezbędnym dla fanów.
Niesamowity Spider-Man
Właściwie nie jest to takie niesamowite
Spider-Man mierzy się z Rhino w „Niesamowitym Spider-Manie”.
Nie jest szokujące, że w 2012 roku otrzymaliśmy imitację przypominającą Arkham City ze Spider-Manem w roli głównej, ale pozostaje to rozczarowujące. Niesamowity Spider-Man, luźno adaptujący film z 2012 roku pod tym samym tytułem, przejmuje wiele podstawowych mechanik walki i skradania Rocksteady, ale nie wnosi nic nowego. Co ważniejsze, nie ukazuje tych elementów w sposób wyraźnie przypominający „Spider-Mana”.
Oprócz tego, że jest pochodną, Niesamowity Spider-Man jest często po prostu nieprzyjemny. To, co pozostaje dla mnie uderzające nawet po latach, to mechanika kołysania się sieci. Całość nie opiera się w rzeczywistości na fizyce – nie zwraca się uwagi na to, gdzie Spidey zakotwicza swoją sieć – a kamera nieprzyjemnie zbliża się do Spider-Mana podczas huśtawek, co może wywołać chorobę lokomocyjną i dezorientację. Moim zdaniem kiepskie swingowanie w grze Spider-Man to w zasadzie grzech kardynalny.
DC Universe Online
Aby znieść tę rozgrywkę, potrzeba nadludzkiej cierpliwości
DC Universe Online
Jestem pewien, że oddana grupa fanów nadal czerpie radość z *DC Universe Online*. Chociaż nie cenię tej gry zbyt wysoko, potrafię docenić jej atrakcyjność dla innych. Tworzenie bohatera DC na zamówienie – przy pomocy niespodziewanie szczegółowego systemu tworzenia postaci – i odgrywanie roli ucznia legendarnych postaci, takich jak Superman czy Wonder Woman, wiąże się z wyjątkowym urokiem. Mechanika ruchu, która różni się w zależności od wybranych mocy, zapewnia przyzwoitą zabawę, przynajmniej na początku. To jednak tyle, jeśli chodzi o moje komplementy dla *DC Universe Online*.
DC Universe Online wciąż otrzymuje aktualizacje, ale podstawowa rozgrywka i struktura pozostały w większości niezmienione.
DC Universe Online* odzwierciedla styl walki oparty na czasie odnowienia, znany z takich tytułów jak *World of Warcraft*, jednak brakuje mu dopracowania. Większość umiejętności wydaje się ogólna i łatwo o nich zapomnieć, starcia z wrogami często wydają się pozbawione celu, a gra cierpi na znaczny deficyt wielkości i dramatyzmu – co jest zauważalną wadą tytułu szczycącego się epicką narracją o superbohaterach. Zastanawiając się dzisiaj nad *DC Universe Online*, pozostaje mi poczucie, że początkowa koncepcja była znacznie lepsza od ostatecznej realizacji, która pozostaje zdecydowanie rozczarowująca.
