Voor één keer is het beste wat je kunt doen als je een monster in Final Fantasy 14 ziet, het niet doden. Patch 7.56 introduceert Beastmaster, een taak waarmee spelers wezens kunnen verzwakken, vangen, succesvolle vangsten aan een bestiarium kunnen toevoegen en ze uiteindelijk in de strijd kunnen gebruiken. Plotseling is dat willekeurige wezen dat ronddwaalt in Eorzea misschien niet zomaar een vijand. Het zou de volgende toevoeging aan uw verzameling kunnen zijn.
Dat idee zou voor Pokemonfans uiteraard heel vertrouwd moeten aanvoelen. Het hoofdidee van de serie, en wat ervoor heeft gezorgd dat het het mondiale fenomeen is geworden dat het is, is het idee om de wezens die spelers tegenkomen meer te laten zijn dan obstakels op weg naar de volgende stad. Elke wilde Pokemon kan de volgende toevoeging aan een team worden, waardoor verkenningen en willekeurige ontmoetingen een persoonlijk gevoel van ontdekking krijgen. Beastmaster uit Final Fantasy 14 laat zien hoe goed dat idee kan werken in een heel ander soort RPG.
Beastmaster uit Final Fantasy 14 maakt elke ontmoeting met wezens interessanter
Beastmaster uit Final Fantasy 14 laat zien waarom de beste monteur van Pokemon in elke RPG werkt 1
Vóór Beastmaster hadden de meeste wezens in Final Fantasy 14 een vrij eenvoudige rol: ze waren iets dat tussen de speler en waar ze heen wilden stonden. Maar Beastmaster verandert die relatie door spelers een reden te geven om aandacht te besteden aan wat er feitelijk rond Eorzea ronddwaalt. Een wezen is niet alleen meer een vijand. Het kan iets zijn dat de moeite waard is om te verzwakken, vast te leggen en toe te voegen aan een groeiende verzameling.
Die kleine verandering kan ervoor zorgen dat de wereld verrassend anders aanvoelt. Pokemon heeft dit jaren geleden begrepen door wilde ontmoetingen als kansen te laten voelen in plaats van als onderbrekingen. Final Fantasy 14 hoeft niet van elk monster een verzamelobject te maken om van hetzelfde idee te kunnen profiteren. Alleen al de wetenschap dat sommige wezens die spelers tegenkomen uiteindelijk deel kunnen gaan uitmaken van hun team, geeft verkenning een nieuwe laag van opwinding.
Hoe Beastmaster uit Final Fantasy 14 eigenlijk werkt
De taak van Beastmaster draait om het jagen op wezens, ze verzwakken en "Capture" gebruiken om succesvolle vangsten toe te voegen aan een persoonlijk bestiarium. Deze wezens kunnen vervolgens in de strijd worden opgeroepen, waardoor spelers een reden hebben om op zoek te gaan naar specifieke monsters in plaats van simpelweg te verslaan wat er voor hen gebeurt.
Het beste deel is hoe die opnames onderdeel worden van de bredere gameplay-loop van de taak. Spelers kunnen teams samenstellen rond de vaardigheden van de wezens die ze hebben verzameld, wat betekent dat de jacht niet alleen maar gaat over het invullen van een lijst. Het gaat om het vinden van wezens die passen bij de manier waarop ze willen spelen, en die combinatie van verkennen, verzamelen en teambuilding is precies waar Beastmaster zich erg Pokémon-achtig begint te voelen.
Het is bewezen dat Pokemon verzamelen de verkenning persoonlijk kan maken
Pokemon heeft altijd begrepen dat het vangen van een wezen spannender is als het aanvoelt als jouw wezen. Door een zeldzame Pokémon in het wild te vinden, deze te verzwakken en uiteindelijk te zien hoe de vangst slaagt, verandert een gewone ontmoeting in een kort verhaal. Zelfs als twee spelers met dezelfde Pokémon eindigen, kunnen ze totaal verschillende herinneringen hebben aan hoe ze de Pokémon hebben gevonden en hoe deze onderdeel is geworden van hun team. En nu Pokémons gloednieuwe release ter ere van het 30-jarig jubileum eindelijk is aangekondigd, voelt de acceptatie van de wezencollectie door Final Fantasy 14 meer dan passend voor het komende seizoen.
Dat is een idee dat meer RPG's zouden kunnen lenen. Wanneer wezens potentiële metgezellen kunnen worden in plaats van wegwerpvijanden, kan het verkennen van een bekend gebied plotseling anders aanvoelen. Final Fantasy 14's Beastmaster maakt gebruik van datzelfde gevoel door spelers een reden te geven om naar de wezens om hen heen te kijken en zich af te vragen welke de moeite waard zijn om vast te leggen. Het zorgt ervoor dat de wereld iets minder aanvoelt als een verzameling vijanden en iets meer als een plek vol mogelijkheden.
Meer RPG's moeten spelers in staat stellen vijanden in bondgenoten te veranderen
De aantrekkingskracht van Beastmaster gaat verder dan Pokémon, omdat het basisidee op natuurlijke wijze in RPG's past. Games als Shin Megami Tensei en Dragon Quest 5 hebben al laten zien hoe interessant het kan zijn als een vijand niet noodzakelijkerwijs het einde van een ontmoeting is. Een wezen kan in plaats daarvan een potentieel lid van de groep worden, waardoor spelers nog een reden krijgen om te experimenteren met de monsters die ze tegenkomen.
Beastmaster uit Final Fantasy 14 maakt gebruik van datzelfde gevoel door spelers een reden te geven om naar de wezens om hen heen te kijken en zich af te vragen welke de moeite waard zijn om vast te leggen.
Dat zou vooral goed kunnen werken in RPG's met grote werelden en veel verschillende vijanden. In plaats van simpelweg ervaring op te doen of buit te maken uit elk gevecht, kunnen spelers af en toe verrast worden door het ontdekken van een wezen dat de moeite waard is om te houden. Het zou ontwikkelaars ook een andere manier bieden om de verscheidenheid aan vijanden ertoe te brengen, omdat verschillende wezens vaardigheden kunnen bieden die de manier veranderen waarop spelers gevechten benaderen.
Meer studio's kunnen hun eigen draai geven aan het beste idee van Pokemon
Beastmaster laat zien dat het verzamelen van wezens niet hoeft te betekenen dat je een directe RPG in Pokémon-stijl moet maken. Studio's zouden hetzelfde basisconcept kunnen gebruiken en het rond de identiteit van hun eigen games kunnen bouwen, of dat nu betekent dat ze monsters moeten rekruteren in een traditionele fantasy-RPG, een band moeten opbouwen met wezens in een avontuur in de open wereld, of ze moeten gebruiken als aanvulling op een bestaand partysysteem.
Dat zou ervoor kunnen zorgen dat het verzamelen van wezens minder als een eigen genre gaat aanvoelen en meer als een ander hulpmiddel voor RPG-ontwikkelaars. Final Fantasy 14 gebruikt het om een nieuwe laag toe te voegen aan zijn MMO-systemen, terwijl andere studio's het idee zouden kunnen gebruiken om verkenning, gevechten of karaktervoortgang persoonlijker te maken. Het belangrijkste is dat spelers het eenvoudige maar krachtige gevoel krijgen dat het monster dat ze zojuist zijn tegengekomen, van hen zou kunnen worden.
Het beste deel van Pokemon is dat je een eigen team maakt
De magie van Pokémon bestaat niet alleen uit het vangen van wezens. Het bepaalt welke een plaats in uw team verdienen. Een krachtig monster kan nuttig zijn, maar hoe zit het met het monster dat spelers uren eerder tegenkwamen en waaraan ze gewoon gehecht raakten? Wat maakt het ene wezen de moeite waard om te houden boven het andere? Die persoonlijke connectie zorgt ervoor dat verzamelen meer voelt dan een ander voortgangssysteem. Het verandert een willekeurige ontmoeting in iets dat spelers zich daadwerkelijk kunnen herinneren, en maakt het nieuwe wezen tot een potentiële nieuwe favoriet.
Final Fantasy 14 zou met Beastmaster hetzelfde gevoel kunnen aanboren. Als spelers op jacht gaan naar specifieke wezens omdat ze houden van hun capaciteiten, uiterlijk of de manier waarop ze in een team passen, krijgen die monsters plotseling meer betekenis. Het geeft spelers nog een reden om Eorzea te verkennen – en nog een excuus om te stoppen en te denken: "Wacht, kan ik dat vastleggen?" Dat kleine moment van nieuwsgierigheid is precies wat het verzamelen van wezens zo verslavend maakt.
