Ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren wanneer ik voor het laatst een spel als Neverway heb gespeeld. Laat ik hier in feite vol vertrouwen zeggen dat ik denk dat ik dat nooit heb gedaan. Geloof me, ik heb al veel vreemde, zeer verontrustende games gespeeld, maar na ongeveer een uur met Neverway's proloog op Steamalone te hebben doorgebracht, weet ik niet zeker of een van deze zelfs maar in de buurt komt. Het is ook niet alleen de stemming. Het is de manier waarop elk onderdeel van het spel samenkomt in deze goed geoliede, nachtmerrieachtige machine die net zenuwslopend genoeg is om je, in plaats van je te verlammen of je te laten verstoppen onder het dikste dekbed dat je kunt vinden, in feite ervoor te zorgen dat je vooruit wilt blijven gaan uit de hoop dat er een oplossing in het verschiet ligt. En op de een of andere manier maakt Neverway, ondanks al zijn vreemde en heerlijk verontrustende capriolen, nog steeds ruimte voor bekende, door Zelda geïnspireerde gevechten en de levenssimulatie van games als Graveyard Keeper en Stardew Valley.
Neverway is een aankomende psychologische horror-levenssim van Coldblood Inc. die Fiona volgt, die haar doodlopende baan opzegt en naar een afgelegen eiland verhuist om opnieuw te beginnen op een boerderij. De nieuwe start gaat helemaal mis als ze de onsterfelijke heraut wordt van een dode god, waardoor ze daar veel aan verschuldigd is, terwijl een nachtmerrieachtige realiteit genaamd Neverway in de hare begint te lekken. Ze moet haar nieuwe leven onderhouden, relaties opbouwen, boeren en ambachten uitoefenen, terwijl ze ook de verschrikkingen moet bestrijden en op zoek moet gaan naar Neverway zelf. Zelfs het uitgangspunt alleen al is genoeg om de haren van de meest optimistische ziel overeind te doen staan, maar dat maakt het juist zo'n creatieve kijk op het life sim-genre. Neverway wordt in 2027 op pc gelanceerd via Steam en Nintendo Switch en is nog steeds een beetje verder weg dan ik wilde, vooral nu ik de demo heb gespeeld, en het is het enige waar ik aan kan denken.
Alleen al de proloog van Neverway voelt als een geniale zet
Bekijk Neverway op Steam
Fiona-profiel in bad in Neverway
Wat kan ik over Neverway zeggen behalve dat het een van de vreemdste indiegames is die ik ooit heb gespeeld, en dat bedoel ik op een heel, heel goede manier. In feite is 'raar' een uiting van genegenheid in mijn huishouden, dus weet gewoon dat als dat woord uit mijn mond komt, datgene waar het op gericht is hoogstwaarschijnlijk wordt gecomplimenteerd. Dat is in hoge mate het geval met Neverway, omdat ik echt al een tijdje niet meer zo'n gedenkwaardige ervaring met een game heb gehad - en het enige dat ik ervan heb gespeeld is de proloogdemo op Steam.
Om te beginnen is de sfeer in dit spel positief. Het is opzettelijk onaangenaam en toch overtuigend genoeg om je te laten blijven spelen. Het is meteen duidelijk dat er iets niet klopt aan de wereld, maar het ongemakkelijke gevoel dat het je geeft is op de een of andere manier ook gezellig. Zelfs de kleurenschema's zijn abnormaal, ondanks dat ze tijdens het spelen volkomen normaal aanvoelen. Het is eerlijk gezegd de vreemdste mix van emoties die ik in een game heb gevoeld, maar ook een van die mixdrankjes waarvan ik absoluut elke druppel wil hebben. Voor mij is dit een van de belangrijkste dingen die Neverway moest vastleggen, want de helft van wat horror maakt, nou ja, horror is een geweldige sfeer.
Ik heb echt al een tijdje niet meer zo'n gedenkwaardige ervaring met een game gehad - en het enige dat ik ervan heb gespeeld is de proloogdemo op Steam.
Het geluidsontwerp van EvenNeverway – wat naar mijn mening ook een fundamentele bouwsteen is van een geweldig horrorspel – is fantastisch. Alles, van de sfeer zowel binnen als buiten Fiona's appartement tot het geluid van de metro die door de tunnels loopt, maakt de wereld zelf intens meeslepend en soms ronduit hypnotiserend. De muziek is ook opzettelijk dissonant, met verwrongen tonen en melodieën die in en uit de toon lijken te drijven, waardoor zelfs anders rustige momenten een ongemakkelijk randje krijgen. Vóór mijn eerste gevechtsontmoeting, vóór mijn eerste interactie met een NPC, was ik verkocht aan de wereld van Neverway, het hart en de ziel van deze ongelooflijk veelbelovende horror-RPG.
Fiona laat haar koffiemok bijvullen in Neverway
Ik heb ook al geïnvesteerd in het verhaal, dat, zoals ik al eerder zei, net duister genoeg is om nieuwsgierigheid te wekken. Fiona is meteen gemakkelijk vast te houden als personage, en de proloog verspilt heel weinig tijd door vast te stellen dat er onder de oppervlakte veel meer gebeurt dan ze weet. Het geeft je voldoende informatie om theorieën te gaan vormen, maar nooit genoeg om je het gevoel te geven dat je echt iets hebt ontdekt, en die spanning wordt alleen maar sterker naarmate de demo vordert. Tegen de tijd dat Neverway het einde bereikt, heeft Neverway al genoeg gedaan om het moeilijk te maken om van het mysterie weg te lopen. Dan haalt het nog een trucje uit, waardoor je ergens totaal onverwachts terechtkomt en de hele ervaring in het proces opnieuw wordt geformuleerd. Ik zal niet vertellen wat daar precies gebeurt, maar het was het moment waarop Neverway veranderde van iets waar ik van genoot naar iets waar ik echt niet aan kon blijven denken nadat ik het spel had afgesloten.
Neverway zorgt ervoor dat zijn Life Sim en Zelda-geïnspireerde gevechten deel uitmaken van hetzelfde spel
Dat gezegd hebbende, zijn de gevechts- en gameplay-loop in Neverway nog steeds net zo solide. Hoewel ik tijdens de demo niet al te diep in de levenssim-kant van het spel heb kunnen duiken, waren er al genoeg bekende stukken aanwezig, vooral als het gaat om het verzamelen en knutselen van grondstoffen. Op een gegeven moment kreeg ik de taak om een brug te herbouwen om verder te komen, en om dat te doen moest ik me een weg banen door vijanden en een paar kleine taken voltooien om aan de benodigde gereedschappen en materialen te komen. Toen ik de bridge eenmaal had voltooid, eindigde de demo feitelijk na nog een verhaalzware scène die ik hier niet zal verklappen, maar mijn punt om dit te vermelden is dat ik niet de volledige omvang van de levenssim-kant van Neverway heb kunnen zien, hoewel ik er wel veel over weet op basis van de Steam-beschrijving van de game.
De volledige game zal veel harder op die kant leunen, en wat Coldblood Inc. tot nu toe heeft beschreven, klinkt al als een behoorlijk substantiële levenssim die zich verbergt onder alle horror. Fiona kan boeren, vissen, voorwerpen maken, maaltijden bereiden en haar woning inrichten, terwijl elke dag is opgesplitst in ochtend-, middag- en avondblokken die alleen verdergaan als de speler ervoor kiest om ze vooruit te zetten. Relaties maken ook een groot deel uit van die loop, met meer dan twintig personages die in het hele verhaal verschijnen en twaalf beschikbare als romantische opties. Dichtbij ze komen kan Fiona op verschillende manieren helpen, of dat nu gaat om debuffs, het hacken van computers of het ontgrendelen van buffs en gevechtsvaardigheden. Er zijn nog kleinere details, zoals het verkopen van gewassen om Fiona's hypotheek elke Treeday te helpen betalen, het gebruiken ervan om snacks te bereiden, geld uit te geven bij Sellmart, of gewoon een parttime baan aan te nemen als ze het geld nodig heeft. Coldblood Inc. heeft gezegd dat het niet de bedoeling is dat deze levenssimulatie-elementen op zichzelf bestaan, maar om het verhaal te ondersteunen en de wereld van Neverway levendiger te laten voelen, wat eerlijk gezegd klinkt als precies de juiste aanpak voor een game die toch al zo vreemd is.
Vóór mijn eerste gevechtsontmoeting, vóór mijn eerste interactie met een NPC, was ik verkocht aan de wereld van Neverway, het hart en de ziel van deze ongelooflijk veelbelovende horror-RPG.
Wat de gevechten betreft, het voelt echt heel erg als de klassieke Zelda, wat betekent dat het precies in mijn straatje past. Fiona heeft een eenvoudig wapen dat ze kan gebruiken om haar vijanden te verslaan, en ze heeft zelfs een Hookshot (ja, zo heet dat ook) die haar over gaten kan trekken of vijanden naar zich toe kan trekken. Ze kan ook rennen om aanvallen te ontwijken, en ik heb tijdens de demo zelfs een vaardigheid verworven waarmee ik een schaduw van Fiona achter kon laten na een sprint die vervolgens alle vijanden zou aanvallen die binnen bereik ervan kwamen. Er was niet genoeg strijd in de proloog om te zien hoeveel diepgang het uiteindelijk zal hebben, maar wat ik speelde was responsief, gemakkelijk te begrijpen en gaf me al genoeg redenen om te willen zien welke andere vaardigheden Fiona gaandeweg kan opdoen.
Neverway zorgde ervoor dat 2027 veel verder weg leek
Fiona praat met Thomas in Neverway
Bovenal ben ik onder de indruk van hoe zelfverzekerd Neverway lijkt te weten wat het wil zijn. Er zijn veel games die genres samenvoegen, maar ik heb er veel gespeeld waarbij één kant van die vergelijking het gevoel gaf dat het de belangrijkste attractie was, terwijl al het andere er was om het een beetje extra smaak te geven. Zelfs uit deze korte proloog heb ik hier nooit die indruk gekregen. De horror voelt niet alsof het in een levenssimulatie is geplakt, en de levenssimulatie lijkt niet iets dat is ontworpen om Fiona iets te doen te geven tussen de ontmoetingen door met welke nachtmerrie dan ook die op haar wacht. Het is allemaal vreemd comfortabel om samen te leven, ook al voelt bijna niets aan het spel zelf prettig aan, en ik denk dat dit een groot deel is van de reden waarom het zo'n sterke indruk op mij heeft achtergelaten.
Helaas moet die indruk me nu helemaal naar 2027 dragen, wat een beetje wreed aanvoelt na zo'n goede demo. Nooit stond ik al op mijn radar voordat ik het speelde, maar ik was niet voorbereid op de hoeveelheid persoonlijkheid die Coldblood Inc. in zo'n klein deel van het spel had gestopt, of hoe snel het mysterie zich in mij zou vastgrijpen. Er hangen nog steeds veel vragen over hoe al deze systemen samen zullen komen tijdens het spelen van de volledige game, maar als de rest van Neverway ook maar half zo creatief, vreemd en heerlijk zenuwslopend is als de proloog, ben ik er meer dan klaar voor om erachter te komen waar Fiona precies in verzeild is geraakt.
