Iedereen die enkele van mijn meest recente artikelen heeft gelezen, weet hoe enthousiast ik ben over de komende Legend of Zelda: Ocarina of Timeremake, aangezien deze de laatste tijd het grootste deel van mijn schrijven uitmaakt. Het origineel is zonder twijfel een van mijn favoriete videogames aller tijden uit een van mijn favoriete franchises, dus welke kant Nintendo ook op zou gaan met de remake, het stond vrijwel altijd vast dat ik het zou spelen. Maar hoe enthousiast ik ook ben over de Ocarina of Time-remake, ik twijfelde over hoe trouw het is. Let wel, ik twijfel niet in de zin dat ik niet zeker weet of ik het ga spelen en dat ik het geweldig zal vinden, want dat zal ik absoluut doen. Ik vraag me eerder af of de conservatieve aanpak eigenlijk het beste is voor zo'n geliefde klassieker, die anders misschien ook zou hebben gediend als een manier om moderne spelers te laten investeren in een van de beste games ooit gemaakt.
Ik weet dat het debat reëel is. Sommige spelers zijn meer dan tevreden met hoe trouw deOcarina of Timeremake lijkt te zijn aan het originele spel, terwijl anderen er iets meer van verwachtten. Ik zal vooraan staan en zeggen dat het me eerlijk gezegd niets kan schelen, want ik ga het toch spelen. Mijn gedachten erover zijn eigenlijk gewoon gedachten die geen inbreuk maken op mijn verlangen om het te spelen. Ik heb gewoon beide kanten overwogen. En nu, nadat we hebben vernomen dat Nintendo een UbisoftZelda-game heeft geannuleerd waarin Ganondorf centraal zou staan, begint de Ocarina of Time-remake er nog conservatiever uit te zien dan hij al deed. Gezien het feit dat een door Ganondorf geleide Zelda-game de grootste breuk in de traditie van de serie zou zijn geweest en de Ocarina of Time-remake schijnbaar zo dicht mogelijk bij de traditie blijft, is het interessant om te zien hoe anders Nintendo experimenten met Zeldade lijkt te behandelen, afhankelijk van welk deel van de franchise wordt aangeraakt.
Nintendo lijkt veel meer bereid om met Zelda te experimenteren dan met Ocarina of Time
De geannuleerde Zelda-game waardoor de Ocarina of Time-remake van Ubisoft veilig lijkt 1
Het interessante aan dit alles is dat de geannuleerde Ganondorf-game van Ubisoft niet de eerste keer zou zijn geweest dat Nintendo op een radicale manier met Zelda heeft geëxperimenteerd. In The Legend of Zelda: Echoes of Wisdom zag de titulaire prinses van Hyrule bijvoorbeeld voor het eerst zelf de leiding nemen als hoofdpersoon in een Zeldagame, compleet met unieke vaardigheden die de serie nog nooit eerder had gezien. Natuurlijk heeft Nintendo altijd met Zelda geëxperimenteerd, waarbij nieuwe versies van Hyrule, ongekende gameplay-benaderingen en veel nieuwe personages zijn geïntroduceerd. Maar verder gaan dan de standaardformule waarbij spelers Link als hoofdrolspeler en speelbare held besturen, is iets wat het zelden heeft gedaan.
Je zou kunnen stellen dat het niet zo radicaal is om prinses Zelda op de voorgrond te plaatsen, aangezien zij tenslotte de naamgever van de serie is. Er is ook het feit dat ze de kern heeft gevormd van bijna elk verhaal dat de franchise ooit heeft verteld, en dat ze altijd gepositioneerd is als iemand die samen met Link vecht in zijn zoektocht om Hyrule te redden. Maar aangezien Echoes of Wisdom nog steeds iets was dat de serie nog nooit eerder had gedaan, maakt dat alleen al het op zijn minst enigszins radicaal.
De geannuleerde Zelda-game waardoor de Ocarina of Time-remake van Ubisoft veilig lijkt 1
Toch zou het een enorme breuk met de traditie zijn geweest om Ganondorf, de iconische slechterik van The Legend of Zelda, centraal te stellen in plaats van Link of Zelda, misschien wel meer dan Zelda op die plek te plaatsen. Zeker, de geannuleerde Ganondorf-game had zich op zijn achtergrondverhaal kunnen concentreren op een manier die voorheen niet in Zeldagame was gebeurd, en het had sommige van de langst bestaande fans misschien zelfs een beetje sympathieker voor hem kunnen maken. Maar dit zou zo'n omweg zijn geweest van alles wat de serie eerder heeft gedaan, omdat het vermoedelijk de slechterik, die spelers tientallen jaren lang keer op keer hebben verslagen, tot het belangrijkste speelbare personage zou hebben gemaakt. Dat is ongeveer zo radicaal als maar kan, eerlijk gezegd.
Ocarina of Time lijkt te zijn waar Nintendo de grens trekt
Maar daarom kan ik het niet laten om de Ocarina of Time-remake ter sprake te brengen. Als je bedenkt wat Nintendo naast Ubisoft zou hebben gedaan door een geheel andere draai aan Zelda te geven, is het moeilijk om niet naar de Ocarina of Time-remake te kijken en te merken hoeveel terughoudendheid Nintendo ermee aan de dag legt. Dit is een bedrijf dat blijkbaar bereid was het idee te koesteren om spelers in de schoenen van Ganondorf te plaatsen, maar toen het tijd werd om een van de belangrijkste games in de franchise opnieuw te bekijken, leek de aanpak veel meer te gaan over het behouden van wat er al was dan om uit te zoeken wat het nog meer zou kunnen worden.
Ik denk ook niet noodzakelijk dat daar iets mis mee is. Als Nintendo ooit één Zelda-game wil beschermen, is Ocarina of Time een redelijk goede kandidaat. Er zijn mensen die bijna drie decennia met dit spel hebben doorgebracht, en zelfs relatief kleine veranderingen zullen ongetwijfeld iemand storen. We hebben Nintendo al behoorlijk wat modernisering zien ondergaan, waarbij Link een handmatige sprong en sprint kreeg, de toevoeging van een gratis camera en gebieden als Kokiri Forest en Castle Town werden uitgebreid. Maar van wat we hebben gezien, lijken deze veranderingen nog steeds bedoeld om het originele spel in 2026 gemakkelijker speelbaar te maken, in plaats van het op een zinvolle manier te herinterpreteren.
Als je bedenkt wat Nintendo naast Ubisoft zou hebben gedaan door een geheel andere draai aan Zelda te geven, is het moeilijk om niet naar de Ocarina of Time-remake te kijken en te merken hoeveel terughoudendheid Nintendo ermee aan de dag legt.
De geannuleerde Ganondorf-game maakt het voor mij veel moeilijker om te negeren. Nintendo is duidelijk niet onwillig om een versie van Zelda te overwegen die in niets lijkt op wat eraan voorafging, dus de trouw van de Ocarina of Time-remake lijkt niet noodzakelijkerwijs een weerspiegeling van waar de serie als geheel staat. Het suggereert in ieder geval dat Nintendo Ocarina of Time ziet als iets dat anders moet worden aangepakt, bijna alsof er een grens is tussen experimenteren met Zelda en specifiek experimenteren met Ocarina of Time.
Misschien is dat precies de juiste beslissing. Ik ga er nog steeds heen en weer over, vooral omdat ik begrijp waarom Nintendo niet zou willen dat een remake de identiteit van het originele spel vervangt in plaats van deze te behouden. Tegelijkertijd maakt het feit dat zoiets ongebruikelijks als een door Ganondorf geleid spel ooit op tafel lag, mij nog nieuwsgieriger naar de mogelijkheden die Nintendo heeft besloten hier niet verder te gaan. De Ocarina van Timeremake zag er al eerder trouw uit, maar nu we weten in hoeverre Nintendo blijkbaar bereid is geweest om Zeldawander elders te laten, valt zijn besluit om dit specifieke avontuur zo dicht bij huis te houden des te meer op.
